Tentamenweek I

Een van mijn goede voornemens is beter plannen, maar dat zou de HHS ook wel eens mogen doen. Op 3 januari je eerste tentamen hebben, is minder prettig. Zeker als je bedenkt dat we in januari nagenoeg vrij zijn (of is dit gevaarlijk om te zeggen? Zul je zien dat ze opeens van alles gaan plannen.)

Hoe dan ook, vandaag had ik het tentamen van European Public Policy. Ik schijn een van de weinige studenten te zijn die het een leuk vak vind, maar makkelijk is het niet. We moeten best veel leren en het studieboek behoorlijk stug. Terwijl ik in de schoolbanken zat, wachtend totdat het tentamen werd uitgedeeld, zat ik te dromen over Ierland. 24 uur eerder was ik in Dublin en ik was nog enigszins in een vakantiestemming. BOEM, ineens zat ik weer in de werkelijkheid.

We kregen het tentamen waarop stond dat we een woordenboek mochten gebruiken. Dit omdat het tentamen in het Engels is en wij de Nederlandse stroming zijn. Uiteraard hadden wij voor de Kerstvakantie al geïnformeerd bij de docent of we een woordenboek mochten gebruiken. Dit was niet het geval. Stom, ik had er vanuit kunnen gaan dat op dit gebied wel iets mis zou gaan. Daar lijkt European Studies patent op te hebben. Elke tentamenweek gaat er wel iets mis; de woordenboeken missen, de tentamens zijn op, de surveillanten incompetent. Noem het maar op.

Dat gebeurde vandaag dus ook. Ik wees een surveillant erop dat wij woordenboeken mochten gebruiken. Vanwege de fraudegevoeligheid mogen we uiteraard nooit onze eigen woordenboeken meenemen, dus krijgen we ze altijd van de HHS. Na enig overleg kreeg ik een antwoord: wij mochten inderdaad een woordenboek gebruiken. Maar die gingen ze niet halen. Wij moesten ons eigen woordenboek gebruiken. Natuurlijk had niemand een woordenboek bij, dat is nooit toegestaan. Daarbij was er in de les gezegd dat we geen woordenboek mochten gebruiken. Ik vertel dit allemaal aan de surveillant met in mijn achterhoofd dat de surveillant vast het beste met me voor heeft. Helaas. Klagen moet ik maar achteraf doen. Als het tentamen al voorbij is en ik er dus helemaal niets meer aan heb.

En jawel, ik sta weer met beide beentjes in de werkelijkheid. Ik probeer me te ontwikkelen en te leren van mijn fouten, maar elke tentamenweek blijkt dat de HHS dit niet doet. Dezelfde fouten worden telkens gemaakt. Bijzonder hinderend en jammer.