Op naar jaar 3

Jaar 2 is achter de rug. Succesvol, zo blijkt. Ik heb wederom alle 60 punten behaald, zodat ik volgend jaar niets hoef te herkansen. Dat is een rustig gevoel. Dit betekent ook dat ik aan de criteria voldoe om op uitwisseling te gaan. 21 augustus word ik verwacht @ American University in Bulgaria. Ik vind het heel spannend allemaal en plotseling wordt alles 'echt'. We praten al het hele jaar over 'de uitwisseling' en in januari kreeg je te horen of je vermoedelijk op uitwisseling zou mogen. Maar goed, halverwege ben je nog lang niet genoeg punten om aan de criteria te kunnen voldoen, dus je houdt nog een slag om de arm. In blok 4 is het cashen geblazen, want dan stromen er in één keer zo'n 40 punten binnen.

Maar in blok 4 is het ook stressen geblazen. Uiteraard moet er weer veel worden ingeleverd, geleerd, gemaakt, getentamineerd enz. Uiteraard laat je halve groep (mwah, maak er 3/4 van) het op dat moment af weten. Uiteraard word je daar boos van, maar bedenk je: dat is hun verlies, zij leren niks. Ik moest Frans en Duits herkansen. Ik vond de herkansing van Frans erg moeilijk en ik moest een 5,2 halen om voldoende te staan. Bijkomend probleem was dat als ik dit tentamen niet zou halen, ik niet op uitwisseling zou mogen. Het halen van je 2e taal is een criterium om op uitwisseling te mogen. Ik heb een week in de rats gezeten en kreeg toen mijn cijfer terug: een 5,5. Ik had het gehaald!!!!!!!!!!!!!!!!! Bulgaria, here I come!

Dit schooljaar was zwaar voor mij op persoonlijk gebied. Ik ben blij dat ik alles heb gehaald en ik ben blij dat ik op uitwisseling mag. Dat is een welkome afwisseling waar ik aan toe ben. Ik hoop dat volgend schooljaar beter wordt, daar ga ik in ieder geval alles aan doen.

Tussenstand

Begin dit jaar schreef ik een blog over mijn goede voornemens. Eigenlijk houd ik daar niet van, maar het leek me een goede stok achter de deur om te doen wat ik moet doen. Dit waren ze:

1. Goed voor mezelf zorgen, want als ik iets heb geleerd van 2010 is het dat je goed voor jezelf moet zorgen. Het geeft geen garanties, maar beperkt risico's. En daar wil ik wel voor tekenen.
2. Meer sporten. De inschrijflijst heb ik thuis, de prijslijst is doorgenomen en de lesjes zijn bekeken. Niet lullen, maar poetsen, dat soort gedachtes.
3. Meer genieten en losen' up a little. Prima dat ik me inzet voor school, maar dat betekent niet dat ik als een oma door het leven moet.
4. Meer reizen. Dit jaar ben ik daarmee goed begonnen: O&N in Dublin, 14 januari ga ik op wintersport met de HHS naar Frankrijk en in april ga ik met mijn ouders en zus naar Marokko. Eigenlijk wil ik ook nog graag terug naar Dublin, misschien in mei? En dan natuurlijk na de zomer op uitwisseling!
5. Beter plannen. De valkuil van ongeveer iedere student. Als ik beter plan, kan ik ook meer doen en me beter voorbereiden op de lessen.
6. Regelmatiger bloggen.

Voornemen 1: GEHAALD.

Voornemen 2: GEHAALD, al duurde het even voordat dit weer mogelijk was vanwege mijn gescheurde knieband. Nu ben ik weer aan het opbouwen, want mijn knie is nog steeds instabiel. Maar het gaat de goede kant op!

Voornemen 3: in progress. Sinds de ziekte van mijn moeder, ben ik pessimistischer en emotioneler geworden. Ik doe mijn best, het gaat me vast wel lukken.

Voornemen 4: Dublin staat op de planning eind juni! Daarna ga ik hard werken om een buffer op te bouwen voor mijn uitwisseling.

Voornemen 5: niet volmondig geslaagd. Plannen lukt me beter, maar het is nog niet optimaal.

Voornemen 6: niet geheel geslaagd. Perioden met pieken en dalen, maar wel volbracht :-)

Als ik iets heb geleerd van dit jaar, is dat je je tijdsschema kunt plannen, maar het leven niet. Het is vallen en opstaan, en uiteindelijk maakt het je sterker. Geniet van wat je hebt en probeer overal wat van te maken. Ik klink als een oud wijf en het is zo cliché, maar wel ontzettend waar.

Europe @ Home

Wij hebben een project: Europe @ Home. Hierbij moeten we een fieldtrip en een discussion session voor uitwisselingsstudenten organiseren. Met een budget van 50 euro. Voor tien uitwisselingsstudenten en dan ook nog je eigen groepje van zeven studenten. Creatief met kurk dus!

We hadden als onderzoeksvraag: bestaat de Nederlandse identiteit? Daar is in Nederland al discussie over, dus dat is interessant om te bespreken met uitwisselingsstudenten. Ik heb hier twee artikelen over geschreven, wat onderdeel was van de opdracht. De artikelen zijn hoog gewaardeerd, en ze tellen voor 40% mee. Fijn dus!

De discussion en de fieldtrip waren ook leuk. Bij de discussion deden we een vooroordelenspel voor de interactiviteit en verder poseerden we stellingen. De discussie verliep vlot en was leuk (wat ook bleek uit reacties en feedback.) De fieldtrip was eerst lastig. We wilden een speurtocht organiseren door de Schilderswijk, maar toen we de route van te voren liepen, bleek het echt verschrikkelijk te zijn. Zo depressief! Dus zijn we via de Bierkade en China Town naar het stadhuis gelopen, waar een interessante (gratis!) tentoonstelling was. Vervolgens zijn we via het Buitenhof, waar we premier Rutte tegenkwamen, zijn het Malieveld gegaan om daar te picknicken.

We zijn er achtergekomen dat de Nederlandse identiteit niet bestaat, maar de Nederlandse cultuur wel degelijk. Ondanks de vele frustraties in het project (geen extra lessen ingeroosterd, je zit met mensen uit verschillende klassen in de groep dus dat is lastig een vergadering plannen, enz.) hebben we toch iets goeds neergezet. Nu schrijven we het laatste rapport en dan denk ik dat we het heel behoorlijk hebben gedaan.

Examencommissie

Dit jaar ben ik veroordeeld door de Examencommissie. Wegens ongeoorloofd samenwerken. Uiteindelijk viel die veroordeling nog mee, aangezien ik werd beschuldigd van plagiaat. Ik ja, beschuldigd van plagiaat. Een nerd in hart en nieren, die altijd haar best doet om goede cijfers te halen. Het verhaal is als volgt...

Begin dit semester in februari, was ik de eerste lesweek niet aanwezig bij de les Frans. Daarin is uitgelegd dat we gedurende het semester opdrachten maken die samen voor 22% meetellen voor het uiteindelijke cijfer, samen met het tentamen (78%). Blijkbaar is in die les ook verteld dat we niet mochten samenwerken. Maar goed, omdat ik ietwat last had van een gescheurde knieband en niet aanwezig was in die eerst les, heb ik dat even gemist.

Bang dat ik ben om dingen te missen, heb ik de modulehandleiding doorgelezen om er zeker van te zijn dat ik wist wat de opdracht inhield. In de modulehandleiding stond nergens vernoemd dat we niet mochten samenwerken. Er is wel duidelijk vermeld dat opdrachten alleen in de les ingeleverd mochten worden. In week 3 heb ik een opdracht ingeleverd. In week 4 kregen de de opdracht terug, nagekeken door de docent. De docent gaf aan de opdracht niet te hebben nagekeken, omdat mijn opdracht overeenkwam met het werk van een vriendin van mij. Dat klopt, want we hadden samengewerkt. Maar voor die week, de opdracht van week 4, had ik ook samengewerkt. Omdat de opdrachten alleen in de les mogen worden ingeleverd, besloot ik toch de opdracht in te leveren. Had ik het maar niet gedaan...

De docent beschuldigde ons van plagiaat en stuurde ons naar de Examencommissie. Daar mochten we het verhaal uitleggen. Dat heb ik gedaan met als resultaat dat ik niet ben veroordeeld voor plagiaat maar ongeoorloofde samenwerking. De in die week ingeleverde opdrachten tellen niet mee voor het eindcijfer, maar aangezien ik die opdrachten nauwelijks in een keer haal, maakt het niet eens zoveel verschil. Al vind ik het wel een bizar verhaal. Studenten frauderen bij het leven zonder dat het te bewijzen valt (zoals het inhuren van een tekstschrijver voor een essay e.d.), maar ik, die altijd hard haar best doet en graag wil leren, wordt veroordeeld wegens 'ongeoorloofde samenwerking' terwijl ik een goede reden had voor het feit dat ik niet op de hoogte kon zijn van de regels.

Stom gedoe.

Uitwisseling

Als alles gaat zoals het moet gaan, zit ik over 3 maanden in Bulgarije. The American University in Bulgaria (http://www.aubg.bg/) Waar ik dacht dat het een race zou worden (iedereen staat toch te trappelen om naar Bulgarije te gaan?), bleek ik de enige student te zijn die überhaupt naar Bulgarije wilde. Een klasgenootje en vriendin van mij had nog geen keuze gemaakt. Na lang wikken en wegen heeft ze ook besloten om naar Bulgarije te gaan. Heel cool! Gaan we met z'n tweeën :-)

We kregen allemaal papieren om in te vullen. Zo ook een formulier om je vijf vakken te kiezen. Gelukkig kon ik kiezen uit 247 (niet overdreven) vakken, wat de keus natuurlijk helemaal niet bemoeilijkte. Uiteindelijk heb ik voor de volgende vakken gekozen:

1. Conflict and Conflict Resolution
2. EU Politics
3. Topics in Politics: NGO Management and Proposal Writing
4. Modern and Contemporary Political Philosophy
5. Persuasion

Vooral het eerste vak lijkt me ontzettend leuk. NGO Management lijkt me leuk, Proposal Writing minder, maar dat lijkt me leerzaam en heel handig om te kunnen. Filosofie heeft mijn aandacht sowieso, en ondanks dat ik vrij overtuigend kan zijn, wil ik er wat meer over leren. Bij EU Politics heb ik nog niet zo'n beeld, het klinkt vrij breed, maar dat zie ik vanzelf wel. Ik heb ook aangegeven dat ik graag wat extra vakken doe: Ethnicity and Culture Conflict en Ethics. Zo kan ik me een beetje oriënteren, maar ik vind dat ik dan een vollediger vakkenpakket heb.

Een spannende tijd dus, die ik tegemoet ga! Eerst nog even m'n tentamens halen, al lijkt dat bijzaak... wat het niet is :-(

Mijn toekomst

Regelmatig denk ik na over mijn toekomst. Waar sta ik over vijf jaar? Hoe ben ik over tien jaar? Welke kansen krijg ik? Welke risico's neem ik? Ik vind het allemaal heel spannend.

Hoewel je natuurlijk niet in de toekomst kunt kijken, probeer je keuzes te maken die je toekomst beïnvloeden. Dit is soms makkelijker met een gerichte opleiding. Studeer je fysiotherapie, kun je je hoogstens specialiseren in bepaalde gebieden. Maar de kans dat je je bibliothecaris wordt met de opleiding fysiotherapie is vrij klein.

European Studies is een brede opleiding. Dit kan lastig zijn, maar ik vind het prettig. We krijgen meerdere facetten gedoceerd waardoor ik voor mezelf kan uitmaken wat ik wil verdiepen en wat niet. Dat heb ik al gedaan met de keuze voor de minor publiek of privaat. Ik heb voor publiek gekozen, gericht op de overheid. Ik wil geen ambtenaar worden met een van 9 tot 5 mentaliteit, maar het idee dat ik marketingplannen moet schrijven... liever niet.

Met het vak Decision Making ben ik er achter gekomen dat ik het leuk vind om leiding te geven aan een groep. Vergaderingen leiden, discussies leiden, compromissen vormen, partijen bij elkaar brengen. Privé vind ik discussiëren leuk, maar tijdens dit vak waarbij je de positie van je partij moet verdedigen, was ik daarin minder fanatiek. Ik was veel meer bezig met het voorzitterschap, proberen om samen met andere partijen tot een compromis te komen. Een win-win situatie creëren. Onderhandelen vind ik leuk, bemiddelen misschien nog leuker.

Dit had ik niet verwacht. Een verrassende uitkomst die weer perspectief biedt voor volgende keuzes.

Langstudeerboete

Als iets dit jaar nieuws is geweest voor studenten, dan is het wel het wetsvoorstel over de langstudeerboete (zie blog OPGELET!) Toch reageren een hoop studenten in mijn omgeving lauw op dit verhaal. Lange tijd was ik daar een van, totdat ik het eens ben gaan uitzoeken. En wat ik tegenkwam, is niet zo fraai. Sterker nog: ik ben behoorlijk geschrokken.

Sowieso ben ik een van de studenten die een langstudeerboete moet gaan betalen. 3000,- euries bovenop het collegegeld. Terwijl ik de overheid helemaal niet zoveel geld heb gekost. Ga maar na: mijn opleiding journalistiek was een particuliere opleiding die overigens maar drie jaar duurde. Bij een particuliere opleiding betaal je zelf datgene wat de overheid normaal gesproken betaalt. Omdat deze opleiding drie jaar duurde, en ik op die manier eerder kon afstuderen, heb ik hiervoor gekozen. Ik heb toen gewoon mijn hbo-diploma gehaald. Uiteraard ontving ik studiefinanciering, net zoals alle andere studenten van het hoger onderwijs. Er zit een limiet aan de prestatiebeurs, wat betekent dat ik na vier jaar hier geen recht meer op heb.

Nu zit ik in het tweede jaar van European Studies. Ik haal alles en zal hoogstwaarschijnlijk in de reguliere studieduur afstuderen. Toegegeven; ik heb een jaar rechten gestudeerd, maar moest stoppen met die opleiding omdat ik niet het aantal punten haalde die nodig waren om door te gaan naar het tweede jaar. Dit is geen ramp; in het huidige voorstel is er een uitloopjaar, wat betekent dat je na vijf jaar studeren de boete moet betalen als je je diploma nog niet hebt gehaald.

Toch studeer ik 'langer dan wenselijk' volgens de heer Zijlstra. Het maakt niet uit dat ik kies voor een gedegen opleiding waardoor ik mezelf, het bedrijfsleven en de maatschappij wat te bieden heb. Meer dan dat ik had toen ik 20 jaar was, met mijn hbo-diploma maar met nog zoveel onzekerheid en veel te weinig kennis om serieus aan de slag te gaan.

Er zijn nog zoveel meer voorbeelden te geven waarom dit voorstel ambitie van studenten neersabelt. Studenten in besturen van studenten- en studieverenigingen en vakbonden, die netwerken en zoveel contacten hebben waar het bedrijfsleven alleen maar kan van profiteren. Studenten die wel ambitie hebben, en talent, en dit ontwikkelen, maar worden afgestraft op deze manier. Een beroep op een jaar uitloop is niet genoeg, er kunnen zoveel onverwachte dingen gebeuren zoals ziekte, waardoor de studie niet op nummer een staat.

Daarbij beroept Halbe Zijlstra zich op het Profileringsfonds. Studenten die een boete moeten betalen, kunnen zich daar op beroepen als ze een goede reden hebben voor de uitloop. Er is alleen niet aangegeven wat het budget is van het Profileringsfonds. Een loze belofte dus.

Mijn naïeve, passieve ik dacht dat de overheid het beste met me voor zou hebben. Me zou waarderen om mijn inzet en in me zou willen investeren. Wat een deceptie.