Afvalrace

Als je in een schooljaar voor 1 februari aangeeft te stoppen met de opleiding, dan krijg je nog je stufi (=studiefinanciering) terug. Mede daarom wordt het pré-bindend studieadvies in januari gegeven. Je krijgt te horen of je je minimum aantal benodige punten (40 ECTS) waarschijnlijk wel of niet gaat halen. Lukt dat niet, dan krijg je aan het eind van het jaar een negatief bindend studieadvies en moet je van de opleiding af.

Zo'n pré-advies schept al enige duidelijkheid. Mensen die het een verschrikkelijke studie vinden of het echt heel moeilijk vinden, kunnen dan nog stoppen zonder bijvoorbeeld hun stufi kwijt te zijn. Bij mij in de klas was in oktober al een meisje gestopt, maar verder bleef de klas volledig. Ondanks dat we verhalen hoorden van docenten dat andere klassen gehalveerd waren. Alsof het een afvalrace was.

Vorige week werd bekend dat er nu nog een meisje uit mijn klas definitief stopt. Het was voor haar te moeilijk om voor Frans de benodigde punten te halen. Zo jammer, want ze werkte zo hard en dan gun je iemand de beste resultaten. Daarbij vond ze European Studies best leuk en dat maakte het extra zuur. Ik hoop voor haar dat ze een vergelijkbare studie vindt, zonder Frans!

Gestaag gaan we door!

Nou, je leest het al: gestaag gaan we (ploeteren we) door! Alle cijfers van de afgelopen tentamenweek zijn bekend. Het vak dat zo superslecht gemaakt was, heb ik dik gehaald. Opluchting! Ik had zeker geleerd maar vanwege alle doemscenario's geschetst door docenten, had ik er nog maar weinig vertrouwen in. Dat blijkt onnodig, hoezee!

Inmiddels heb ik al een eindpresentatie achter de rug waarvan ik denk dat ik het goed genoeg heb gedaan. De laatste lootjes wegen het zwaarst, dus ik ben me mentaal aan het voorbereiden... Voorwerken voor komende vakken en presentaties, leren voor mijn hertentamens (Frans en Duits.)

Tussendoor probeert deze nerd ook nog van het zonnetje te genieten (resultaat: verbrande kop), want ik wil nog wel een beetje een leven hebben. Dus dat wordt frans in leren in de zon (soleil jaja.)

Een 1 en een 9...

Gisteren was een dag van uitersten. Ik haalde voor Excel een 9,3 en ik kreeg voor Frans een 1,6 terug. Ja, dat lees je goed. Een 1-komma-6. Da's niet bijster hoog. Sterker nog: dat is vrij laag. Bijna niks. Waarschijnlijk had ik mijn naam en studentnummer goed ingevuld en ' je suis' ergens op de goede plek gezet.

Ik ben niet echt verrast en maak me ook niet zo'n zorgen. Mijn vader wel. Die vraagt zich af hoe het zit met mijn geestelijke gesteldheid en wat ik in vredesnaam aan het doen ben in de les.
Conversatie avec mon paps:
Pap: "Heb je oordoppen in tijdens de les ofzo?"
Ik: "Nee."
Pap: "Houd je je ogen dicht als ze spelling uitleggen?"
Ik: "Nee."
Pap: "Ben je gewoon dom?"
Ik: "Waarschijnlijk."
Pap: "Okee... dat is volgens mij niet erfelijk. ' Ik ben' betekent tegenwoordig nog steeds ' je suis' hoor."
Ik: "Dat weet ik, fijne man. Zullen we het hebben over de 9,3?"
Pap: "Dat zouden we kunnen doen. Goed gedaan."

Zoals ik al zei: ik maak me niet zo'n zorgen. Dit heb ik al eerder aan de hand gehad! In blok 1 haalde ik een 2,6 en een 4. Vervolgens maakte ik daar een 6,2 en een 7 van. Ik heb vrij weinig herkansingen en dus goed de tijd om te leren. Don't worry, be happy!

Au revoir!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Ik kan heel goed zelfstandig werken en laat me niet snel beinvloeden door de omgeving. Bijvoorbeeld wanneer mensen om mij heen gedemotiveerd raken, dan kan ik me daar prima voor afsluiten. Ik vind het dan ook grappig om (onverwacht) te merken dat ik, nu ik nieuwe docenten voor bijvoorbeeld Frans heb, met minder zenuwen naar de les ga omdat ik deze docenten prettiger les vind geven.

Natuurlijk ligt dat niet alleen aan de vorige docent. Ik heb nu meer Franse kennis, ben beter in staat om me verstaanbaar te maken, enz. (Maar krijg alsjeblieft niet het idee dat ik een Franse conversatie op gang kan houden, dat is echt niet zo.)

Echter, de docent die me nu lesgeeft, wil ook grammatica uitleggen in het Nederlands wanneer wij het echt niet meer begrijpen. De sfeer in de klas was een stuk meer onstpannen, merkte ik. In semester I zag ik altijd heel erg op tegen de Franse presentatie die we elke week moesten doen. Dat gevoel beheerste een groot deel van mijn week. Nu heb ik dat niet meer en dat voelt zoveel relaxter! Ik bereid me goed voor en klap vanwege de zenuwen niet meer dicht. Ik krijg geen black-outs en weet mijn tekst nog. Improviseren gaat steeds beter (terwijl ik voorheen zelfs niet meer op de simpelste woordjes kon komen.) Nu maar hopen dat ik deze vooruitgang ook in mijn cijfers ga merken!

Knallen geblazen!

Blok 4 is als een razende van start gegaan. Op maandag moest ik meteen aan de bak vanwege een presentatie voor Frans. Sommige meiden uit de klas hebben al hun eindpresentatie voor Mondeling Presenteren gehad (waarvan er twee regelrecht naar de herkansingen zijn gestuurd omdat ze er niet waren.) Voor een ander vak moesten we presentaties gaan inplannen. Ik wil en mag volgende week als eerste, dan ben ik er maar vanaf.

Ondertussen komen de cijfers van tentamenperiode III binnen. Voor marketing hebben veel mensen hun cijfer al, ik helaas nog niet. Frans is of heel goed of heel slecht gemaakt volgens de docent - ik zal het dan wel heel slecht hebben gemaakt. Het vak Intergovernmental Organisations schijnt ook schrikbarend slecht gemaakt te zijn. Ik heb niet de illusie een wonderkind te zijn, dus dat zal ik wel niet gehaald hebben. Dat motiveert me ontzettend, dat begrijp je!

Blok 3 is achter de rug...

Sinds ik me kan heugen, heb ik altijd met genoeg zelfvertrouwen mijn tentamens gemaakt. Op de middelbare school ging ik fluitend door mijn eindexamen heen, mijn journalistieke opleiding deed ik in drie jaar in plaats van vier jaar en toen ging ik rechten doen. Dat ging finaal mis. Ik studeerde me een breuk en haalde telkens een 5,4 of lager. Compenseren was niet aan de orde en je had maar een bepaald aantal herkansingen dat je mocht doen. Ik ging hard op m'n neus en heb het jaar niet gehaald. Ik vertrok en kwam terecht bij European Studies.

Het resultaat is dat ik super onzeker ben geworden. Elke tentamenweek lijkt zwaarder dan de vorige en ik denk elke keer dat ik het allemaal niet ga halen. Onzin, want ik heb tot nu toe alle punten van semester I gehaald die ik kan halen. Maar toch...

Blok 3 is inmiddels afgelopen. De tentamenweek is geweest en ik heb al wat punten terug. Management heb ik overtuigend gehaald en Duits net niet. Je raadt het al, een 5,4! Toch ben ik niet ontevreden. Vanwege de hoeveelheid stof die we moesten leren, had ik ingezet op een herkansing voor Frans en Duits. Voor deze vakken ben ik al aan het voorbereiden. Ik heb namelijk een week vrij vanwege de herkansingsweek van blok 2 (ik heb geen herkansingen, yes!)

Ik heb in blok 3 zo mijn best gedaan hè. Goed voorbereid naar de lessen gaan, daadwerkelijk opletten in de les, aantekeningen maken, enz. Toch had ik weer tijdnood en stress op zondagavond voor de tentamenweek. Het lijkt erop dat ik die stress nodig heb om te presteren. Al leek het dit blok wéér moeilijker dan de vorige keren. Lang leve de compensatieregeling en de herkansingen dan maar..?