Een 1 en een 9...

Gisteren was een dag van uitersten. Ik haalde voor Excel een 9,3 en ik kreeg voor Frans een 1,6 terug. Ja, dat lees je goed. Een 1-komma-6. Da's niet bijster hoog. Sterker nog: dat is vrij laag. Bijna niks. Waarschijnlijk had ik mijn naam en studentnummer goed ingevuld en ' je suis' ergens op de goede plek gezet.

Ik ben niet echt verrast en maak me ook niet zo'n zorgen. Mijn vader wel. Die vraagt zich af hoe het zit met mijn geestelijke gesteldheid en wat ik in vredesnaam aan het doen ben in de les.
Conversatie avec mon paps:
Pap: "Heb je oordoppen in tijdens de les ofzo?"
Ik: "Nee."
Pap: "Houd je je ogen dicht als ze spelling uitleggen?"
Ik: "Nee."
Pap: "Ben je gewoon dom?"
Ik: "Waarschijnlijk."
Pap: "Okee... dat is volgens mij niet erfelijk. ' Ik ben' betekent tegenwoordig nog steeds ' je suis' hoor."
Ik: "Dat weet ik, fijne man. Zullen we het hebben over de 9,3?"
Pap: "Dat zouden we kunnen doen. Goed gedaan."

Zoals ik al zei: ik maak me niet zo'n zorgen. Dit heb ik al eerder aan de hand gehad! In blok 1 haalde ik een 2,6 en een 4. Vervolgens maakte ik daar een 6,2 en een 7 van. Ik heb vrij weinig herkansingen en dus goed de tijd om te leren. Don't worry, be happy!

Au revoir!