Is het glas half leeg...?

Of half vol? Per definitie houd ik meer van half volle dan half lege glazen. Echter, wanneer het op mijn eigen tekortkomingen aankomt (deze term zegt al genoeg) dan is het glas altijd half leeg. Ik denk even terug aan mijn goede voornemens...

Sinds 1 januari heb ik al weer wat blogjes geschreven. Ik vind het leuk en ben dagelijks aan het speuren naar onderwerpen. (Wat overigens heerlijk is, want telkens gaat het over mij, moi, mezelf!) Verder ben ik reuzegoed aan het plannen geslagen. En aan het voorwerken trouwens ook. Het is bizar, maar ik heb het hele Duitse boek (7 hoofdstukken) voor komend semester al doorgewerkt. Alle woorden die we moeten weten, heb ik opgezocht en vertaald. Ik moet alleen nog even een der-die-das bestandje maken, zodat ik de woorden meteen op geslacht rangschik. (Jaja, lijstje-meisje is op dreef!)

Ik had vandaag ook een bijzonder productieve dag. Hele dag gewerkt bij het FP in Den Haag (oproepbasis), snel naar huis en geblogd voor FunX, weer snel naar RTV West waar ik onverwachts een meisje moest inwerken. Was erg leuk! Bij het FP was het zo rustig, dat ik ben gaan studeren. Betaald studeren, wie wil dat nou niet?

Maar goed, eenmaal thuis 's avonds was ik blij dat ik zo'n productieve dag had gehad, en was ik vooral heel blij dat ik alles al overdag had gedaan. Maar, ik kan niet ontkennen dat ik enigszins aan het doorslaan ben. Bij mij kan niets normaal; het is alles of niets. Afgelopen weekend maakte ik mijn weekplanning om aan Duits te werken. Elke dag een hoofdstukje vertalen, dat is te overzien en vol te houden. Echter, wat voelt er nu lekkerder dan voorlopen op je (zelfgemaakte) planning?

Je voelt 'm al aankomen: ik ben als een razende aan het werk gegaan en heb in 1 dag alle hoofdstukken vertaald. Achterlijk, niet normaal, gekkenwerk. Volgens mij heb ik daarna 's nachts in het Duits gedroomd, maar ik kan het mis hebben. Daarbij was het zondag en dus weekend. En heb ik vrij, want deze week is het herkansingweek, maar ik heb geen herkansingen.

Om even op het moraal van het verhaal te komen (ik voel dat ik je aan het kwijtraken ben): ondanks het feit dat ik hard aan het werk ben voor school, beter aan het plannen ben (toegegeven, dan moet ik me wel aan die planning houden) en daardoor 's avonds rust in m'n koppie heb, is er 1 ding waar ik me vooral druk om maak: het feit dat ik me nog niet heb ingeschreven bij de sportschool. Schandalig!

Waarbij ik op het volgende goede voornemen komt, dat me niet lukt: losen' up a little. Ik heb nog een lange weg te gaan dit jaar...