14 januari ben ik op wintersport gegaan met de HHs, naar Risoul, Fankrijk. Lachen, 19 uur in de bus met buschauffeurs Bas, Roy en Ad die 's ochtends om 6 uur Ria Valk (Rocking Billy, Leo, google het maar even) uit de speakers lieten knallen. Ik had er in ieder geval superveel zin in: skiën, apres-skiën, lachen, feesten, alles! Mijn beste vriendinnetje ging mee als introducé, helemaal top. Het is voor het eerst dat ik zoiets onderneem, dus ik verwachtte alles maar ook niets. Dat kan het ook niet tegenvallen.
Op zaterdagochtend 10 uur komen we aan. Om 17.00 uur kunnen we pas in het appartement, dus in de tussentijd ga je skiën of boarden. Dat wordt omkleden naast de bus: lekker in je blote kont op een berg, dat versterkt het groepsgevoel. Gelukkig was er geen sneeuwstorm. Maar goed, niemand laat z'n humeur bederven dus hup; broek uit, skibroek aan, schoentjes aan, helmpje op, brilletje op en knallen maar. Na welgeteld een afdaling te hebben gedaan, vinden Danielle en ik het wel genoeg voor vandaag. We zijn duffer dan duf en besluiten lekker in 't zonnetje te gaan zitten. 's Avonds drinken we wat met z'n allen, maar Danielle en ik besluiten die avond niet mee te gaan naar de beruchte Grotte de Yeti, want we zijn er immers om te skiën en te boarden en willen we zondag fit en op tijd opstaan.
De zondag is aangebroken. Terwijl iedereen met z'n brakke kop een eitje bakt tegen de kater, staan Danielle en ik met onze twee huisgenoten fris en fruitig op de piste. We hebben net drie afdalingen gedaan, als ik in botsing kom met een huisgenoot. We stappen uit de stoeltjeslift, hij zit links van mij en verliest z'n evenwicht; gaat aan mij hangen, mijn rechterskie komt onder zijn board, ik val, m'n skie gaat niet uit en ik heb pijn. Heel veel pijn. Ik word in die achterlijke banaan naar beneden gebracht (doodeng, volgende keer gil ik meteen om een helikopter) en eindig in de plaatselijke ziekenboeg. Na wat gesteggel en getrek aan m'n been (au, au, excusez, excusez) blijkt mijn knieband ingescheurd te zijn. Brace om, krukken mee en het skiën is van de baan. Snotdomme.
Ik heb een week op de bank gezeten, kon nergens heen want ik kreeg m'n schoenen niet eens aan. Ben uiteindelijk twee keer meegegaan naar de Grotte de Yeti (ik kon via de achteringang naar binnen en hoefde niet over de piste heen) en ben naar huis gegaan met de gipsvlucht.
Dus, terwijl ik aan het reizen en lekker voor mezelf aan het zorgen was (twee goede voornemens) crashte ik en zit echt goed sporten er de komende tijd niet meer in (heel belangrijk goed voornemen.) Ik haat goede voornemens!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten