Vanaf morgen doe ik alles helemaal anders!

Op naar jaar 3

2011-07-07T06:17:00.000-07:00

Jaar 2 is achter de rug. Succesvol, zo blijkt. Ik heb wederom alle 60 punten behaald, zodat ik volgend jaar niets hoef te herkansen. Dat is een rustig gevoel. Dit betekent ook dat ik aan de criteria voldoe om op uitwisseling te gaan. 21 augustus word ik verwacht @ American University in Bulgaria. Ik vind het heel spannend allemaal en plotseling wordt alles 'echt'. We praten al het hele jaar over 'de uitwisseling' en in januari kreeg je te horen of je vermoedelijk op uitwisseling zou mogen. Maar goed, halverwege ben je nog lang niet genoeg punten om aan de criteria te kunnen voldoen, dus je houdt nog een slag om de arm. In blok 4 is het cashen geblazen, want dan stromen er in één keer zo'n 40 punten binnen.

Maar in blok 4 is het ook stressen geblazen. Uiteraard moet er weer veel worden ingeleverd, geleerd, gemaakt, getentamineerd enz. Uiteraard laat je halve groep (mwah, maak er 3/4 van) het op dat moment af weten. Uiteraard word je daar boos van, maar bedenk je: dat is hun verlies, zij leren niks. Ik moest Frans en Duits herkansen. Ik vond de herkansing van Frans erg moeilijk en ik moest een 5,2 halen om voldoende te staan. Bijkomend probleem was dat als ik dit tentamen niet zou halen, ik niet op uitwisseling zou mogen. Het halen van je 2e taal is een criterium om op uitwisseling te mogen. Ik heb een week in de rats gezeten en kreeg toen mijn cijfer terug: een 5,5. Ik had het gehaald!!!!!!!!!!!!!!!!! Bulgaria, here I come!

Dit schooljaar was zwaar voor mij op persoonlijk gebied. Ik ben blij dat ik alles heb gehaald en ik ben blij dat ik op uitwisseling mag. Dat is een welkome afwisseling waar ik aan toe ben. Ik hoop dat volgend schooljaar beter wordt, daar ga ik in ieder geval alles aan doen.

Tussenstand

2011-06-05T14:21:00.000-07:00

Begin dit jaar schreef ik een blog over mijn goede voornemens. Eigenlijk houd ik daar niet van, maar het leek me een goede stok achter de deur om te doen wat ik moet doen. Dit waren ze:

Goed voor mezelf zorgen, want als ik iets heb geleerd van 2010 is het dat je goed voor jezelf moet zorgen. Het geeft geen garanties, maar beperkt risico's. En daar wil ik wel voor tekenen.
Meer sporten. De inschrijflijst heb ik thuis, de prijslijst is doorgenomen en de lesjes zijn bekeken. Niet lullen, maar poetsen, dat soort gedachtes.
Meer genieten en losen' up a little. Prima dat ik me inzet voor school, maar dat betekent niet dat ik als een oma door het leven moet.
Meer reizen. Dit jaar ben ik daarmee goed begonnen: O&N in Dublin, 14 januari ga ik op wintersport met de HHS naar Frankrijk en in april ga ik met mijn ouders en zus naar Marokko. Eigenlijk wil ik ook nog graag terug naar Dublin, misschien in mei? En dan natuurlijk na de zomer op uitwisseling!
Beter plannen. De valkuil van ongeveer iedere student. Als ik beter plan, kan ik ook meer doen en me beter voorbereiden op de lessen.
Regelmatiger bloggen.

Voornemen 1: GEHAALD.

Voornemen 2: GEHAALD, al duurde het even voordat dit weer mogelijk was vanwege mijn gescheurde knieband. Nu ben ik weer aan het opbouwen, want mijn knie is nog steeds instabiel. Maar het gaat de goede kant op!

Voornemen 3: in progress. Sinds de ziekte van mijn moeder, ben ik pessimistischer en emotioneler geworden. Ik doe mijn best, het gaat me vast wel lukken.

Voornemen 4: Dublin staat op de planning eind juni! Daarna ga ik hard werken om een buffer op te bouwen voor mijn uitwisseling.

Voornemen 5: niet volmondig geslaagd. Plannen lukt me beter, maar het is nog niet optimaal.

Voornemen 6: niet geheel geslaagd. Perioden met pieken en dalen, maar wel volbracht :-)

Als ik iets heb geleerd van dit jaar, is dat je je tijdsschema kunt plannen, maar het leven niet. Het is vallen en opstaan, en uiteindelijk maakt het je sterker. Geniet van wat je hebt en probeer overal wat van te maken. Ik klink als een oud wijf en het is zo cliché, maar wel ontzettend waar.

Europe @ Home

2011-06-05T14:02:00.000-07:00

Wij hebben een project: Europe @ Home. Hierbij moeten we een fieldtrip en een discussion session voor uitwisselingsstudenten organiseren. Met een budget van 50 euro. Voor tien uitwisselingsstudenten en dan ook nog je eigen groepje van zeven studenten. Creatief met kurk dus!

We hadden als onderzoeksvraag: bestaat de Nederlandse identiteit? Daar is in Nederland al discussie over, dus dat is interessant om te bespreken met uitwisselingsstudenten. Ik heb hier twee artikelen over geschreven, wat onderdeel was van de opdracht. De artikelen zijn hoog gewaardeerd, en ze tellen voor 40% mee. Fijn dus!

De discussion en de fieldtrip waren ook leuk. Bij de discussion deden we een vooroordelenspel voor de interactiviteit en verder poseerden we stellingen. De discussie verliep vlot en was leuk (wat ook bleek uit reacties en feedback.) De fieldtrip was eerst lastig. We wilden een speurtocht organiseren door de Schilderswijk, maar toen we de route van te voren liepen, bleek het echt verschrikkelijk te zijn. Zo depressief! Dus zijn we via de Bierkade en China Town naar het stadhuis gelopen, waar een interessante (gratis!) tentoonstelling was. Vervolgens zijn we via het Buitenhof, waar we premier Rutte tegenkwamen, zijn het Malieveld gegaan om daar te picknicken.

We zijn er achtergekomen dat de Nederlandse identiteit niet bestaat, maar de Nederlandse cultuur wel degelijk. Ondanks de vele frustraties in het project (geen extra lessen ingeroosterd, je zit met mensen uit verschillende klassen in de groep dus dat is lastig een vergadering plannen, enz.) hebben we toch iets goeds neergezet. Nu schrijven we het laatste rapport en dan denk ik dat we het heel behoorlijk hebben gedaan.

Examencommissie

2011-06-05T13:20:00.000-07:00

Dit jaar ben ik veroordeeld door de Examencommissie. Wegens ongeoorloofd samenwerken. Uiteindelijk viel die veroordeling nog mee, aangezien ik werd beschuldigd van plagiaat. Ik ja, beschuldigd van plagiaat. Een nerd in hart en nieren, die altijd haar best doet om goede cijfers te halen. Het verhaal is als volgt...

Begin dit semester in februari, was ik de eerste lesweek niet aanwezig bij de les Frans. Daarin is uitgelegd dat we gedurende het semester opdrachten maken die samen voor 22% meetellen voor het uiteindelijke cijfer, samen met het tentamen (78%). Blijkbaar is in die les ook verteld dat we niet mochten samenwerken. Maar goed, omdat ik ietwat last had van een gescheurde knieband en niet aanwezig was in die eerst les, heb ik dat even gemist.

Bang dat ik ben om dingen te missen, heb ik de modulehandleiding doorgelezen om er zeker van te zijn dat ik wist wat de opdracht inhield. In de modulehandleiding stond nergens vernoemd dat we niet mochten samenwerken. Er is wel duidelijk vermeld dat opdrachten alleen in de les ingeleverd mochten worden. In week 3 heb ik een opdracht ingeleverd. In week 4 kregen de de opdracht terug, nagekeken door de docent. De docent gaf aan de opdracht niet te hebben nagekeken, omdat mijn opdracht overeenkwam met het werk van een vriendin van mij. Dat klopt, want we hadden samengewerkt. Maar voor die week, de opdracht van week 4, had ik ook samengewerkt. Omdat de opdrachten alleen in de les mogen worden ingeleverd, besloot ik toch de opdracht in te leveren. Had ik het maar niet gedaan...

De docent beschuldigde ons van plagiaat en stuurde ons naar de Examencommissie. Daar mochten we het verhaal uitleggen. Dat heb ik gedaan met als resultaat dat ik niet ben veroordeeld voor plagiaat maar ongeoorloofde samenwerking. De in die week ingeleverde opdrachten tellen niet mee voor het eindcijfer, maar aangezien ik die opdrachten nauwelijks in een keer haal, maakt het niet eens zoveel verschil. Al vind ik het wel een bizar verhaal. Studenten frauderen bij het leven zonder dat het te bewijzen valt (zoals het inhuren van een tekstschrijver voor een essay e.d.), maar ik, die altijd hard haar best doet en graag wil leren, wordt veroordeeld wegens 'ongeoorloofde samenwerking' terwijl ik een goede reden had voor het feit dat ik niet op de hoogte kon zijn van de regels.

Stom gedoe.

Uitwisseling

2011-06-05T12:48:00.000-07:00

Als alles gaat zoals het moet gaan, zit ik over 3 maanden in Bulgarije. The American University in Bulgaria (http://www.aubg.bg/) Waar ik dacht dat het een race zou worden (iedereen staat toch te trappelen om naar Bulgarije te gaan?), bleek ik de enige student te zijn die überhaupt naar Bulgarije wilde. Een klasgenootje en vriendin van mij had nog geen keuze gemaakt. Na lang wikken en wegen heeft ze ook besloten om naar Bulgarije te gaan. Heel cool! Gaan we met z'n tweeën :-)

We kregen allemaal papieren om in te vullen. Zo ook een formulier om je vijf vakken te kiezen. Gelukkig kon ik kiezen uit 247 (niet overdreven) vakken, wat de keus natuurlijk helemaal niet bemoeilijkte. Uiteindelijk heb ik voor de volgende vakken gekozen:

Conflict and Conflict Resolution
EU Politics
Topics in Politics: NGO Management and Proposal Writing
Modern and Contemporary Political Philosophy
Persuasion

Vooral het eerste vak lijkt me ontzettend leuk. NGO Management lijkt me leuk, Proposal Writing minder, maar dat lijkt me leerzaam en heel handig om te kunnen. Filosofie heeft mijn aandacht sowieso, en ondanks dat ik vrij overtuigend kan zijn, wil ik er wat meer over leren. Bij EU Politics heb ik nog niet zo'n beeld, het klinkt vrij breed, maar dat zie ik vanzelf wel. Ik heb ook aangegeven dat ik graag wat extra vakken doe: Ethnicity and Culture Conflict en Ethics. Zo kan ik me een beetje oriënteren, maar ik vind dat ik dan een vollediger vakkenpakket heb.

Een spannende tijd dus, die ik tegemoet ga! Eerst nog even m'n tentamens halen, al lijkt dat bijzaak... wat het niet is :-(

Mijn toekomst

2011-06-05T12:19:00.000-07:00

Regelmatig denk ik na over mijn toekomst. Waar sta ik over vijf jaar? Hoe ben ik over tien jaar? Welke kansen krijg ik? Welke risico's neem ik? Ik vind het allemaal heel spannend.

Hoewel je natuurlijk niet in de toekomst kunt kijken, probeer je keuzes te maken die je toekomst beïnvloeden. Dit is soms makkelijker met een gerichte opleiding. Studeer je fysiotherapie, kun je je hoogstens specialiseren in bepaalde gebieden. Maar de kans dat je je bibliothecaris wordt met de opleiding fysiotherapie is vrij klein.

European Studies is een brede opleiding. Dit kan lastig zijn, maar ik vind het prettig. We krijgen meerdere facetten gedoceerd waardoor ik voor mezelf kan uitmaken wat ik wil verdiepen en wat niet. Dat heb ik al gedaan met de keuze voor de minor publiek of privaat. Ik heb voor publiek gekozen, gericht op de overheid. Ik wil geen ambtenaar worden met een van 9 tot 5 mentaliteit, maar het idee dat ik marketingplannen moet schrijven... liever niet.

Met het vak Decision Making ben ik er achter gekomen dat ik het leuk vind om leiding te geven aan een groep. Vergaderingen leiden, discussies leiden, compromissen vormen, partijen bij elkaar brengen. Privé vind ik discussiëren leuk, maar tijdens dit vak waarbij je de positie van je partij moet verdedigen, was ik daarin minder fanatiek. Ik was veel meer bezig met het voorzitterschap, proberen om samen met andere partijen tot een compromis te komen. Een win-win situatie creëren. Onderhandelen vind ik leuk, bemiddelen misschien nog leuker.

Dit had ik niet verwacht. Een verrassende uitkomst die weer perspectief biedt voor volgende keuzes.

Langstudeerboete

2011-06-05T11:41:00.000-07:00

Als iets dit jaar nieuws is geweest voor studenten, dan is het wel het wetsvoorstel over de langstudeerboete (zie blog OPGELET!) Toch reageren een hoop studenten in mijn omgeving lauw op dit verhaal. Lange tijd was ik daar een van, totdat ik het eens ben gaan uitzoeken. En wat ik tegenkwam, is niet zo fraai. Sterker nog: ik ben behoorlijk geschrokken.

Sowieso ben ik een van de studenten die een langstudeerboete moet gaan betalen. 3000,- euries bovenop het collegegeld. Terwijl ik de overheid helemaal niet zoveel geld heb gekost. Ga maar na: mijn opleiding journalistiek was een particuliere opleiding die overigens maar drie jaar duurde. Bij een particuliere opleiding betaal je zelf datgene wat de overheid normaal gesproken betaalt. Omdat deze opleiding drie jaar duurde, en ik op die manier eerder kon afstuderen, heb ik hiervoor gekozen. Ik heb toen gewoon mijn hbo-diploma gehaald. Uiteraard ontving ik studiefinanciering, net zoals alle andere studenten van het hoger onderwijs. Er zit een limiet aan de prestatiebeurs, wat betekent dat ik na vier jaar hier geen recht meer op heb.

Nu zit ik in het tweede jaar van European Studies. Ik haal alles en zal hoogstwaarschijnlijk in de reguliere studieduur afstuderen. Toegegeven; ik heb een jaar rechten gestudeerd, maar moest stoppen met die opleiding omdat ik niet het aantal punten haalde die nodig waren om door te gaan naar het tweede jaar. Dit is geen ramp; in het huidige voorstel is er een uitloopjaar, wat betekent dat je na vijf jaar studeren de boete moet betalen als je je diploma nog niet hebt gehaald.

Toch studeer ik 'langer dan wenselijk' volgens de heer Zijlstra. Het maakt niet uit dat ik kies voor een gedegen opleiding waardoor ik mezelf, het bedrijfsleven en de maatschappij wat te bieden heb. Meer dan dat ik had toen ik 20 jaar was, met mijn hbo-diploma maar met nog zoveel onzekerheid en veel te weinig kennis om serieus aan de slag te gaan.

Er zijn nog zoveel meer voorbeelden te geven waarom dit voorstel ambitie van studenten neersabelt. Studenten in besturen van studenten- en studieverenigingen en vakbonden, die netwerken en zoveel contacten hebben waar het bedrijfsleven alleen maar kan van profiteren. Studenten die wel ambitie hebben, en talent, en dit ontwikkelen, maar worden afgestraft op deze manier. Een beroep op een jaar uitloop is niet genoeg, er kunnen zoveel onverwachte dingen gebeuren zoals ziekte, waardoor de studie niet op nummer een staat.

Daarbij beroept Halbe Zijlstra zich op het Profileringsfonds. Studenten die een boete moeten betalen, kunnen zich daar op beroepen als ze een goede reden hebben voor de uitloop. Er is alleen niet aangegeven wat het budget is van het Profileringsfonds. Een loze belofte dus.

Mijn naïeve, passieve ik dacht dat de overheid het beste met me voor zou hebben. Me zou waarderen om mijn inzet en in me zou willen investeren. Wat een deceptie.

Zondag-, zomer-, middag-, einde schooljaardip

2011-06-05T08:15:00.000-07:00

Pffffff ik heb een dipje. Echt zo'n iedereen-doet-leuke-dingen-behalve-ik-en-ik-wil-ook-zo-graag-leuke-dingen-doen dip. De dip komt niet goed uit, want ik moet leren. Maar daar heb ik dus geen zin in.

Morgen heb ik Duits. Dat zou moeten lukken. Dinsdag heb ik Frans. Dat wordt sowieso een herkansing. Woensdag moet ik een essay van 3000 (!!!!!!!) woorden in het Engels (!!!!!) inleveren. Dinsdag over een week heb ik een tentamen Zakelijke Correspondentie. 20 juni moet ik een essay van 2000 (!!!!!!!) woorden in het Engels (!!!!!!!) inleveren. O ja, morgen moet ik ook opdrachten voor SLB online zetten.

SLB is een goed concept, maar wat sneu in de uitwerking. Vooral in jaar II. Het is overduidelijk een onderdeel van competentiegericht onderwijs in het hbo, terwijl er nog niet echt een goede uitwerking voor is. In jaar I kreeg je nog uitleg over hoe te studeren, te plannen enz. Dat is handig als je net van de middelbare school komt, denk ik. Dit jaar gaat het er gewoon om dat je je punten haal. That's it. Een vrij overbodig onderdeel, maar het hoort bij competentiegericht onderwijs, dus moet je iets doen.

Zonde en tijdrovend. Voor zowel studenten als docenten. Hoewel het concept goed is, is de uitwerking nog niet helemaal daar.

Simulation game

2011-06-05T03:34:00.000-07:00

In het tweede semester van dit schooljaar hebben we het vak Decision Making in Europe (DM). Dit vak is onderdeel van de minor Public die ik heb gekozen. DM is leuk, maar ook wel wat vaag. Het cijfer dat we krijgen bestaat uit drie onderdelen: een tentamen (25%), een simulation game (50%) en een essay (25%).

Het tentamen heb ik al gedaan, en heb ik ook gehaald. Het simulation game hebben we twee weken geleden afgesloten. 20 juni moet ik het essay inleveren (2000 woorden, drama drama.) Het spel was wel leuk om te doen. We werden ingedeeld in groepen: interest groups en politieke partijen uit het Europees Parlement. Ik zat in de European People's Party, de grootste partij van het Europees Parlement. Die partij levert ook de voorzitter en de rapporteur van het parlement. Ik ben gekozen tot voorzitter, heel cool! Met dit spel simuleerden we de besluitvorming in het Europees Parlement.

Ik vond het wel spannend, want dit vak is in het Engels. Mede daarom wilde ik graag voorzitter worden, want zo oefenen ik meteen mijn taal. Het onderwerp was Food Labeling; de etiketten op verpakkingen van producten. Interest groups moesten lobbyen om datgene wat zij belangrijk vonden, in de amendementen (voorstellen) te krijgen van politieke partijen. Bijvoorbeeld het land ver herkomst van producten, welke ingrediënten zet je op de verpakking en hoe geef je het aantal calorieën enz. aan?

Het doel van de rapporteur was: een pakketje samenstellen met amendementen waar iedere politieke partij voor stemt. Mocht een partij een dusdanig probleem hebben met een of meerdere amendementen, dan stem je per amendement. Verder konden politieke partijen hun eigen amendementen inbrengen, mits niet tegenstrijdig met eerder aangenomen amendementen, en daarover werd ook gestemd. Het klinkt simpel, maar dat is het totaal niet. Liberale, socialistische, groene, linkse, rechtse en centrale/midden partijen moeten tot een compromis komen, en dat gaat allemaal niet zo soepel.

De rapporteurs onderhandelen met elkaar om tot een compromis te komen en om grenzen aan te geven. Het lastige van mijn taak als voorzitter was dat je moet denken voor het belang van het hele parlement, maar intussen ook deel uitmaakt van een partij met een eigen mening. Verder moest ik alle vergaderingen, zowel klein als groot, leiden. Ik heb gemerkt dat ik dat proces leuker vond, het leiden en conflicten oplossen, dan dat ik samen met mijn partij een bepaald doel wilde halen.

Het is ook grappig om te zien hoe dit proces verloopt. Uiteraard gaat het niet zoals in 'real life'. Mensen hebben hun eigen mening en sommigen hadden toch wel veel moeite om de koers van hun partij te varen. Een rechtse, liberale partij vertoonde toch wel heel veel linkse, socialistische trekjes. Dit maakte het spel lastig, maar ook interessant. Partijen die normaal bondgenoten zijn, werkten nu niet samen en partijen die normaal echt niet samenwerken, zochten elkaar juist op.

Mijn partij is van af het begin gaan onderhandelen en lobbyen. Andere partijen bleven hierin steken. Die dachten dat het wel los zou lopen. Opvallend is dat de interest groups totaal niet gelobbyd hebben. Er is een keer een georganiseerde lobby meeting geweest, maar verder hebben de interest groups niets gedaan. Zonde, want zo hebben de uitslag maar heel matig kunnen beïnvloeden. Een groep is nog steeds boos omdat er voor een bepaald onderwerp is gekozen, maar eigenlijk moeten ze boos zijn op zichzelf: ze hebben gefaald en dat is echt hun eigen schuld.

Mijn partij heeft het goed gedaan. We hebben compromissen gesloten en nagenoeg een 100% score gehaald met wat we wilden. We hebben een pakket samengesteld waar alle politieke partijen positief voor hebben gestemd. Ik kan dus wel stellen, dat ik dit simulation game met waarschijnlijk een vrij hoog cijfer heb afgerond. Prettig!

Onofficiele winnaar de Haagse Taalprijs 2011

2011-06-04T14:52:00.000-07:00

Eenmaal per jaar wordt op De HHs de Haagse Taalprijs georganiseerd. Dit jaar deed ik voor het eerst mee. Ik zat met redacteuren van H/Link, het magazine van de De HHs, in een team van drie. Het was best spannend. Er deden zo’n 150 mensen mee: scholieren, studenten en docenten. Het beste studententeam kreeg een prijs, net zoals het beste docententeam. Individueel kregen de beste scholier, de beste student en de beste docent ook een prijs. Omdat ik in het team van H/Link meedeed (medewerkers van De HHs), kreeg ik een groen antwoordenvel voor docenten. Ik had ‘docent’ doorgekrast en ‘student European Studies’ opgeschreven.

Op zich ging het best goed. De toets bestond o.a. uit spelling, werkwoordsvormen, en idioom. Sommige vragen waren heel makkelijk, maar er zaten ook genoeg vragen tussen die ik echt niet wist. Spreekwoorden waar ik nog nooit van had gehoord. Het duurde ongeveer een uur, toen hadden we even pauze waarin iedereen nerveus antwoorden aan het vergelijken was, en terwijl alles werd nagekeken, traden de Reigers op. Dat was leuk!

Toen was het tijd voor de uitslag. De beste student had 36 fouten. Helaas was ik dat niet. Ik had er 32. Maar ik kreeg geen prijs. Ik was de beste student, maar omdat ik een groen antwoordvel voor docenten had gekregen in plaats van een wit antwoordvel voor studenten, was ik nagekeken als docent. Ondanks dat ik extra had opgeschreven dat ik meedeed als student.

Toen we daar achter kwamen, was het natuurlijk al te laat. Helaas helaas, geen 50 euro, geen beeldje en geen vermelding op m’n CV dat ik de Haagse Taalprijs heb gewonnen. Volgend jaar een revanche.

De laatste loodjes

2011-06-04T04:50:00.001-07:00

De laatste loodjes wegen het zwaarst. Cliché, maar zo waar. Ondanks dat ik best aardig op schema lig met de planning, voel ik de druk wel. Volgende week heb ik tentamens, Frans en Duits. Verder moet ik ook nog een essay van 3000 woorden inleveren. In het Engels :-(

Het meest maak ik me, zoals altijd, druk om Frans. Blijft lastig. En, zoals altijd, heb ik het meest vertrouwen in de herkansing voor Frans. Die is over drie weken, wat betekent dat ik dan nog ruim de tijd heb om te leren. Dan kan ik me nu richten op Duits en het essay. Beide belangrijke vakken, want je moet deze studiepunten gehaald hebben om op uitwisseling te kunnen. Hetzelfde geldt voor Frans.

Dit is altijd nog mijn strategie geweest. Alle vakken halen, voor Frans uitgaan van een herkansing. Dat is dan de enige herkansing die ik heb, dus niet zo erg, want nog ruim de tijd om te leren waardoor ik de herkansing gewoon haal. Maar Frans is ook heel belangrijk om te halen, vanwege de uitwisseling. Stel nou dat ik het niet haal? Dan mag ik niet op uitwisseling, ook al heb ik verder al mijn studiepunten gehaald. De leerstrategie die me normaal gesproken zo goed afgaat, maakt me nu nerveus. Ik wil geen herkansing voor Frans, ik wil het in een keer halen! Dan ben ik van die spanning en onzekerheid af.

Uiteraard gaat het me nooit lukken om Frans in een keer te halen. Ik moet vertrouwen op mijn strategie, mijn manier van leren. Het is, tot nu toe, nog altijd goed gegaan. Dus waarom nu niet?

OPGELET!

2011-06-03T02:29:00.000-07:00

Het voorstel van staatssecretaris Halbe Zijlstra (Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen) om langstudeerders een boete te laten betalen, heeft veel stof doen opwaaien. Studenten boos en studentenvakbonden op de barricade om te zorgen dat dit voorstel snel door de papierversnipperaar gaat. Ondanks alle commotie en aangedragen bezwaren heeft de Tweede Kamer het wetsvoorstel aangenomen. Een voorstel dat volgens velen ook juridisch aan alle kanten rammelt.

Geschreven door Renée Meulman

Even een uitleg om het geheugen weer op te frissen. Met als doel bezuinigen en het rendement in het hoger onderwijs te verhogen, heeft staatssecretaris Zijlstra een voorstel ontworpen waarbij studenten die “langer dan wenselijk studeren” een boete moeten betalen van €3000,- per jaar. Langer dan wenselijk betekent: de reguliere duur van de studie plus een uitloopjaar in zowel de bachelor- als de masterfase. Er wordt hierbij geen onderscheid gemaakt tussen voltijd- en deeltijdstudenten, omdat –aldus de redenering van staatssecretaris Zijlstra- “56% van de hbo-deeltijders binnen vijf jaar het hbo-bachelordiploma haalt, tegenover 57% van de voltijders.” Het studietempo wordt als nagenoeg gelijk gezien. In het Wetenschappelijk Onderwijs (wo) doen deeltijdstudenten er langer over dan voltijdstudenten, maar deze groep is dusdanig klein dat ook zij gewoon onder het wetsvoorstel vallen. Studenten met een functiebeperking die recht hebben op een prestatiebeurs, krijgen twee jaar uitlooptijd. Overigens wil staatssecretaris Zijlstra af van het woord ‘boete’, omdat hij studenten geen straf wil opleggen. Hij heeft het liever over een tarief waarop een verhoging van toepassing is. Studentenvakbonden vinden het wel een boete. Geef het beestje een naam, het principe blijft hetzelfde.

Kortzichtig

Falko Evers, voorzitter van de Haagse Studentenvakbond, noemt het voorstel kortzichtig en vindt dat er met dit voorstel op de korte termijn wordt gedacht. “Misschien dat er binnen een paar jaar enkele miljoenen worden opgehaald, maar op de langere termijn moeten we het hebben van goed geschoolde krachten. Daarvoor heb je goed onderwijs nodig. Nederland moet het hebben van kennis. Export is ook vaak kennis.” Evers vindt het wetsvoorstel niet stroken met de ambitie van Nederland, namelijk het horen bij de top vijf van kenniseconomieën. Evers’ redenatie wordt gesteund door Stichting Nederland Kennisland dat in 2010 de Kenniseconomie Monitor presenteerde. Nederland stond op nummer 8 en is ten opzichte van de vorige edities in 2006 en 2003 achteruit gegaan. Gesteld wordt dat Nederland geen monopolie meer heeft op kennis en concurrentie ondervindt van landen zoals China waar al meer dan 22 miljoen studenten aan de universiteit studeren.

Buiten voorzitter van de Haagse Studentenvakbond is Falko Evers voltijdstudent aan de Haagse Hogeschool en deeltijdstudent aan Universiteit Leiden. Nu wordt hij gedwarsboomd door de ‘Halbe Heffing’. “Ik liep op schema toen ik met het voorzitterschap begon. Ik had gerekend op een jaar vertraging, maar met dit voorstel heb ik totaal geen speling meer. Waarschijnlijk moet ik mijn studie aan Universiteit Leiden opgeven, want ik kan dat straks niet meer betalen.” Met zijn eigen voorbeeld beargumenteert Evers dat het hebben van ambitie met dit voorstel wordt ontnomen. Studenten raken ontmoedigd, starten niet aan een tweede studie –eventueel tegelijkertijd met een andere opleiding- en denken wel twee keer na voordat ze aan nevenfuncties beginnen, zoals het voorzitterschap van een studentenvakbond. “Ik weet dat andere studentenvakbonden meer moeite hebben dan voorheen om nieuwe bestuursleden te vinden. Zonde, want dit zijn mensen die een netwerk opbouwen waar het bedrijfsleven later van profiteert.”, aldus Evers.

Luie langstudeerder

Dan kom je meteen bij een discussiepunt. De focus wordt gelegd op studenten die studeren onder het motto ‘lang leve de lol’. Luie langstudeerders waarvoor de maatschappij niet zoveel geld zou moeten hoeven betalen. De Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) heeft onderzoek gedaan naar de redenen van studievertraging. Wat blijkt? De meeste studenten hebben studievertraging vanwege een verkeerde studiekeuze (25%) of ziekte (23%). Ook werkzaamheden bij een studievereniging wordt als reden gegeven. Slechts 6% geeft aan studievertraging te hebben opgelopen omdat ze van het studentenleven willen genieten. Deze groep loopt meteen ook het langst studievertraging op, namelijk 22 maanden. Dit terwijl de studievertraging onder studenten gemiddeld dertien maanden is. Is de focus op deze relatief kleine groep dan wel terecht? Met dit wetsvoorstel tref je dus precies de mensen die je niet zou moeten willen treffen.

Op juridisch gebied is er ook behoorlijk tegenstand betreft het wetsvoorstel voor langstudeerders. Op verzoek van de LSVb, het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) en de Landelijke Kamer van Verenigingen (LKvV) heeft Stibbe advocaten het wetsvoorstel geanalyseerd. Er wordt gesteld dat het voorstel onrechtmatig is. Zo wordt het rechtszekerheidsbeginsel geschonden vanwege het gebrek aan overgangsrecht. Het wetsvoorstel is van toepassing op alle studenten, dus ook de huidige studenten, niet alleen op studenten die volgend schooljaar beginnen met studeren. Echter, de huidige studenten zijn onder andere voorwaarden begonnen met studeren. Zij hebben keuzes gemaakt zonder een overweging te maken die te maken had met de langstudeerboete.

Symboolpolitiek

Het wetsvoorstel zou ook in strijd zijn met internationale verdragen die Nederland heeft gesloten. Zo bevat het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) een bepaling dat terugwerkende kracht verbiedt, het zogenoemde lex certa-beginsel. Dit is te vergelijken met een autoweg waarop je linksaf kan slaan. Op een dag wordt besloten een verkeersbord te plaatsen dat verbiedt om linksaf te slaan. Toch wordt iedereen die linksaf is geslagen voordat dat verkeersbord geplaatst werd, beboet. Dit beaamt ook Jaouad Khamkhami, voorzitter van de academieraad Bestuur, Recht en Veiligheid. Khamkhami geeft aan dat het recht op onderwijs, waaronder de toegang tot onderwijs valt, wordt geschonden. Hij spreek van ‘symboolpolitiek’. Staatssecretaris Zijlstra wil een daad stellen, zijn stem laten gelden en is daarom ongevoelig voor tegenargumenten.

Na een aantal aanpassingen aan het wetsvoorstel, zoals de eenjarige uitlooptijd en dat het verhoogde tarief/boete in schooljaar 2011-2012 nul euro en vanaf schooljaar 2012-2013 drieduizend euro is, heeft de Tweede Kamer ingestemd met het voorstel. Wat nu? De LSVb laat het er niet bij zitten, aldus Maaike Verhoek, vicevoorzitter van de LSVb en met onder andere de portefeuille onderwijs & geld in haar beheer. De Eerste Kamer moet nog stemmen over het wetsvoorstel. Dat gebeurt in juli 2011. De LSVb is druk aan het lobbyen om Eerste Kamerleden te overtuigen van de onjuistheid en onrechtmatigheid van het wetsvoorstel. Protestacties worden niet uitgesloten, maar op dit moment denkt de LSVb dat lobbyen een beter middel is om hun doel te bereiken. Mocht de Eerste Kamer instemmen met het wetsvoorstel, dan zal de LSVb in samenwerking met ISO en LKvV met Stibbe advocaten kijken welke juridische stappen kunnen worden ondernomen. Dan mag de rechter beslissen over de rechtmatigheid van de langstudeerboete.

Schaam

2011-05-08T07:15:00.000-07:00

Met het schaamrood op de kaken lees ik dat mijn laatste blog van 28 januari is... De titel 'consequenste blogger van het jaar' is niet aan mij besteed, gok ik. Schandalig. In de tussentijd heb ik wel mijn eerste officiele volger gekregen! Dat is erg leuk =) Al heb ik degene teleurgesteld door niet te schrijven, maar I'll make it up!

Tis vandaag de laatste dag van de vakantie. Jammer, jammer, maar ergens toch wel weer goed. Mijn motivatie is gedaald tot ongeveer het nulpunt. Het ontbreekt me aan werkritme en daarbij plan ik nog steeds m'n weken stampesvol met extra werk. Natuurlijk altijd als het eigenlijk helemaal niet zo goed uitkomt. Maar goed, uiteindelijk wint mijn portemonnee het toch van mijn verstand. Investeren noem ik het maar.

Waarschijnlijk ben ik de enige student die toe is aan school. Sterker nog; we hebben vrij veel vakantie en dat staat me wat tegen. Theoretisch noemt de HHs het 'college vrije weken', al weten we allemaal dat theorie en praktijk behoorlijk van elkaar kunnen verschillen. Ga maar na; blok 3 (beginnend in februari na ongeveer de hele maand januari vrij te hebben gehad) bestaat uit 6 lesweken. Vervolgens kwam de tentamenweek. De tweedejaars hebben moeten kiezen voor een publieke of een private minor. Ik heb gekozen voor een publieke minor en daarvoor had ik 1 tentamen. Mensen met een private minor hadden er geen. Vervolgens was er een herkansingsweek, ik had er 1.

Daarna hadden we een week vrij die 'feedback/LWE-week' heet. LWE (Leven en Werken in Europa) is bedoeld om vrije studiepunten te halen. Aangezien ik daar al mee bezig ben en dus geen aparte week nodig heb om die tijd in te vullen, kon ik mooi op vakantie. Ik ben met mijn ouders en zus heerlijk naar Marrakech geweest, waar we echt een topweek hebben gehad. Aan alle pret komt een eind, dus daarna weer naar huis en naar school. Na welgeteld 3 schoolweken, was er een herkansingsweek van blok 3. Ik had mijn tentamen gehaald en dus eigenlijk weer een week vrij. Bedenk: mensen met een private minor hadden geen tentamens in blok 3, dus ook zij hadden een vrijwel vrije week. De week erna was het vakantie.

En nu is het zondag. Morgen moet ik weer vroeg op school zijn om aan een project te werken. Ik heb al m'n vrije uren al gepland met werk e.d. Ik kan beter maar vol van start gaan, want anders raak ik die vakantieflow nooit kwijt. Nooit gedacht dat ik dat ooit nog eens zou zeggen.

Struikelblokje...

2011-01-28T03:01:00.000-08:00

Ben ik even hard op m'n neus gegaan. Letterlijk. Heb er zelfs een gescheurde knieband aan over gehouden! Je weet dat ik lekker bezig was he: beetje leren, beetje werken, beetje relaxen... en dit telkens met mijn goede voornemens in het achterhoofd. Nou, die kan ik ook wel vergeten. Want het ene goede voornemen, heeft het andere getackeld.

14 januari ben ik op wintersport gegaan met de HHs, naar Risoul, Fankrijk. Lachen, 19 uur in de bus met buschauffeurs Bas, Roy en Ad die 's ochtends om 6 uur Ria Valk (Rocking Billy, Leo, google het maar even) uit de speakers lieten knallen. Ik had er in ieder geval superveel zin in: skiën, apres-skiën, lachen, feesten, alles! Mijn beste vriendinnetje ging mee als introducé, helemaal top. Het is voor het eerst dat ik zoiets onderneem, dus ik verwachtte alles maar ook niets. Dat kan het ook niet tegenvallen.

Op zaterdagochtend 10 uur komen we aan. Om 17.00 uur kunnen we pas in het appartement, dus in de tussentijd ga je skiën of boarden. Dat wordt omkleden naast de bus: lekker in je blote kont op een berg, dat versterkt het groepsgevoel. Gelukkig was er geen sneeuwstorm. Maar goed, niemand laat z'n humeur bederven dus hup; broek uit, skibroek aan, schoentjes aan, helmpje op, brilletje op en knallen maar. Na welgeteld een afdaling te hebben gedaan, vinden Danielle en ik het wel genoeg voor vandaag. We zijn duffer dan duf en besluiten lekker in 't zonnetje te gaan zitten. 's Avonds drinken we wat met z'n allen, maar Danielle en ik besluiten die avond niet mee te gaan naar de beruchte Grotte de Yeti, want we zijn er immers om te skiën en te boarden en willen we zondag fit en op tijd opstaan.

De zondag is aangebroken. Terwijl iedereen met z'n brakke kop een eitje bakt tegen de kater, staan Danielle en ik met onze twee huisgenoten fris en fruitig op de piste. We hebben net drie afdalingen gedaan, als ik in botsing kom met een huisgenoot. We stappen uit de stoeltjeslift, hij zit links van mij en verliest z'n evenwicht; gaat aan mij hangen, mijn rechterskie komt onder zijn board, ik val, m'n skie gaat niet uit en ik heb pijn. Heel veel pijn. Ik word in die achterlijke banaan naar beneden gebracht (doodeng, volgende keer gil ik meteen om een helikopter) en eindig in de plaatselijke ziekenboeg. Na wat gesteggel en getrek aan m'n been (au, au, excusez, excusez) blijkt mijn knieband ingescheurd te zijn. Brace om, krukken mee en het skiën is van de baan. Snotdomme.

Ik heb een week op de bank gezeten, kon nergens heen want ik kreeg m'n schoenen niet eens aan. Ben uiteindelijk twee keer meegegaan naar de Grotte de Yeti (ik kon via de achteringang naar binnen en hoefde niet over de piste heen) en ben naar huis gegaan met de gipsvlucht.

Dus, terwijl ik aan het reizen en lekker voor mezelf aan het zorgen was (twee goede voornemens) crashte ik en zit echt goed sporten er de komende tijd niet meer in (heel belangrijk goed voornemen.) Ik haat goede voornemens!

Is het glas half leeg...?

2011-01-10T16:14:00.000-08:00

Of half vol? Per definitie houd ik meer van half volle dan half lege glazen. Echter, wanneer het op mijn eigen tekortkomingen aankomt (deze term zegt al genoeg) dan is het glas altijd half leeg. Ik denk even terug aan mijn goede voornemens...

Sinds 1 januari heb ik al weer wat blogjes geschreven. Ik vind het leuk en ben dagelijks aan het speuren naar onderwerpen. (Wat overigens heerlijk is, want telkens gaat het over mij, moi, mezelf!) Verder ben ik reuzegoed aan het plannen geslagen. En aan het voorwerken trouwens ook. Het is bizar, maar ik heb het hele Duitse boek (7 hoofdstukken) voor komend semester al doorgewerkt. Alle woorden die we moeten weten, heb ik opgezocht en vertaald. Ik moet alleen nog even een der-die-das bestandje maken, zodat ik de woorden meteen op geslacht rangschik. (Jaja, lijstje-meisje is op dreef!)

Ik had vandaag ook een bijzonder productieve dag. Hele dag gewerkt bij het FP in Den Haag (oproepbasis), snel naar huis en geblogd voor FunX, weer snel naar RTV West waar ik onverwachts een meisje moest inwerken. Was erg leuk! Bij het FP was het zo rustig, dat ik ben gaan studeren. Betaald studeren, wie wil dat nou niet?

Maar goed, eenmaal thuis 's avonds was ik blij dat ik zo'n productieve dag had gehad, en was ik vooral heel blij dat ik alles al overdag had gedaan. Maar, ik kan niet ontkennen dat ik enigszins aan het doorslaan ben. Bij mij kan niets normaal; het is alles of niets. Afgelopen weekend maakte ik mijn weekplanning om aan Duits te werken. Elke dag een hoofdstukje vertalen, dat is te overzien en vol te houden. Echter, wat voelt er nu lekkerder dan voorlopen op je (zelfgemaakte) planning?

Je voelt 'm al aankomen: ik ben als een razende aan het werk gegaan en heb in 1 dag alle hoofdstukken vertaald. Achterlijk, niet normaal, gekkenwerk. Volgens mij heb ik daarna 's nachts in het Duits gedroomd, maar ik kan het mis hebben. Daarbij was het zondag en dus weekend. En heb ik vrij, want deze week is het herkansingweek, maar ik heb geen herkansingen.

Om even op het moraal van het verhaal te komen (ik voel dat ik je aan het kwijtraken ben): ondanks het feit dat ik hard aan het werk ben voor school, beter aan het plannen ben (toegegeven, dan moet ik me wel aan die planning houden) en daardoor 's avonds rust in m'n koppie heb, is er 1 ding waar ik me vooral druk om maak: het feit dat ik me nog niet heb ingeschreven bij de sportschool. Schandalig!

Waarbij ik op het volgende goede voornemen komt, dat me niet lukt: losen' up a little. Ik heb nog een lange weg te gaan dit jaar...

Tentamenweek II

2011-01-04T14:04:00.000-08:00

Vandaag had ik twee tentamens. 's Ochtends had ik Frans. Dat ging niet best, zacht uitgedrukt, maar dat was gepland. Deze week had ik twee grote tentamens: European Public Policy (EPP) en Frans. Vanwege mijn ontbrekende natuurlijke aanleg voor Frans, heb ik ervoor gekozen om me te focussen op EPP. Dan kan ik de komende weken rustig leren voor Frans, wat voor mij veel prettiger is.

Vervolgens moest ik ruim 5 uur wachten op het tweede tentamen, Cross Cultural Communication. Ik had artikelen, powerpoint slides en mijn laptop meegenomen, want ik zou nog even diehard gaan leren. Yeah right... Met twee meiden heb ik 5 uur lang de slappe lach gehad terwijl we in de hebo-kantine zaten. Het was een bijzonder gezellige middag, echter wel weinig educatief.

Uiteindelijk begon om 17.00 uur het tentamen. Weinig verrassend, het bleek dat we een woordenboek mochten gebruiken! Niemand die dat wist natuurlijk, zowel de leerlingen als de surveillanten niet. Na enig overleg met de surveillanten (ik heb me er voor de verandering eens buiten gehouden) bleek dat de woordenboeken van de HHS alleen voor eerstejaars zijn.

Wat een grap! Mochten we vorig jaar geen eigen woordenboeken meenemen omdat je dat hele boek kan volkladden met informatie, dit jaar hebben we geen andere keus. Woordenboeken alleen voor eerstejaars... Sowieso had geen enkele eerstejaars klas op hetzelfde moment een tentamen, dus de woordenboeken waren niet in gebruik. Daarbij is het natuurlijk een stom argument. Of moet ik het optimistisch zien?

Ondanks dat docenten aangeven dat we een woordenboek mogen gebruiken, schatten surveillanten ons hoger in. Wij hebben geen woordenboeken nodig! Of zijn de woordenboeken van de HHS van een te laag niveau, zodat ze alleen voor eerstejaars bruikbaar zijn? Wie het weet, mag het zeggen...

Tentamenweek I

2011-01-03T13:32:00.000-08:00

Een van mijn goede voornemens is beter plannen, maar dat zou de HHS ook wel eens mogen doen. Op 3 januari je eerste tentamen hebben, is minder prettig. Zeker als je bedenkt dat we in januari nagenoeg vrij zijn (of is dit gevaarlijk om te zeggen? Zul je zien dat ze opeens van alles gaan plannen.)

Hoe dan ook, vandaag had ik het tentamen van European Public Policy. Ik schijn een van de weinige studenten te zijn die het een leuk vak vind, maar makkelijk is het niet. We moeten best veel leren en het studieboek behoorlijk stug. Terwijl ik in de schoolbanken zat, wachtend totdat het tentamen werd uitgedeeld, zat ik te dromen over Ierland. 24 uur eerder was ik in Dublin en ik was nog enigszins in een vakantiestemming. BOEM, ineens zat ik weer in de werkelijkheid.

We kregen het tentamen waarop stond dat we een woordenboek mochten gebruiken. Dit omdat het tentamen in het Engels is en wij de Nederlandse stroming zijn. Uiteraard hadden wij voor de Kerstvakantie al geïnformeerd bij de docent of we een woordenboek mochten gebruiken. Dit was niet het geval. Stom, ik had er vanuit kunnen gaan dat op dit gebied wel iets mis zou gaan. Daar lijkt European Studies patent op te hebben. Elke tentamenweek gaat er wel iets mis; de woordenboeken missen, de tentamens zijn op, de surveillanten incompetent. Noem het maar op.

Dat gebeurde vandaag dus ook. Ik wees een surveillant erop dat wij woordenboeken mochten gebruiken. Vanwege de fraudegevoeligheid mogen we uiteraard nooit onze eigen woordenboeken meenemen, dus krijgen we ze altijd van de HHS. Na enig overleg kreeg ik een antwoord: wij mochten inderdaad een woordenboek gebruiken. Maar die gingen ze niet halen. Wij moesten ons eigen woordenboek gebruiken. Natuurlijk had niemand een woordenboek bij, dat is nooit toegestaan. Daarbij was er in de les gezegd dat we geen woordenboek mochten gebruiken. Ik vertel dit allemaal aan de surveillant met in mijn achterhoofd dat de surveillant vast het beste met me voor heeft. Helaas. Klagen moet ik maar achteraf doen. Als het tentamen al voorbij is en ik er dus helemaal niets meer aan heb.

En jawel, ik sta weer met beide beentjes in de werkelijkheid. Ik probeer me te ontwikkelen en te leren van mijn fouten, maar elke tentamenweek blijkt dat de HHS dit niet doet. Dezelfde fouten worden telkens gemaakt. Bijzonder hinderend en jammer.

Goedenavond...

2011-01-03T12:56:00.000-08:00

Hier spreekt een blog-verzaker. Geldt het als excuus dat december een feestmaand is? Vast niet. Ik heb al lang niet meer van me laten horen en dat is niet best. Uiteraard weet ik niet hoeveel mensen mij volgen, dus weet ik niet hoe schuldig ik me moet voelen. Inmiddels weet ik dat 1 iemand mijn blogs leest, want ik heb e-mails gehad van Kubra. (Hoe gaat het nu trouwens met je studie?)

1001 dingen zijn er de afgelopen tijd gebeurd. Ik begin met het belangrijkste: mijn moeder is beter. Fijn nieuws waar ik blij van word. Dit betekent dat het met mij ook beter gaat en dat ik langzamerhand weer van alles aan het oppakken ben. Dan was het in december ook de tijd van praktijktoetsen, zoals een debat, een onderhandeling en wat bijbehorende portfolio's. De onderhandeling was in het Engels en ik merk dat ik echt goed vooruit ga. Dat bleek ook wel uit het cijfer dat ik vandaag heb teruggekregen, dus ik ben in een goede bui ;-)

Verder heb ik Kerst gezellig met familie gevierd, terwijl ik met O&N in Dublin zat. Een goede vriendin van mij volgt daar een master Education. Dublin is geweldig en op 1 januari om 00.00 uur liepen we in de pub de typisch Nederlandse polonaise terwijl we ondertussen onze zelfgebakken Dutch Donuts (oliebollen) aten. Geweldig die Ieren! In Nederland zorg ik dat ik weg ben als de polonaise wordt ingezet, maar geloof me: ooit in je leven moet je met Ieren in een pub de polonaise hebben gelopen. Het verrijkt je leven!

Dan ben ik aangekomen bij mijn 'good resolutions', mijn goede voornemens waar de Ieren ook al naar vroegen (waarvan ik niet helemaal weet wat ik heb geantwoord, die cider in Ierland is erg goed!) Eigenlijk heb ik een hekel aan goede voornemens, want op 2 januari gaat het meestal al mis. MAAR... als ik ze hier neerzet, staat het zwart op wit. Tromgeroffel volgt...

1. Goed voor mezelf zorgen, want als ik iets heb geleerd van 2010 is het dat je goed voor jezelf moet zorgen. Het geeft geen garanties, maar beperkt risico's. En daar wil ik wel voor tekenen.

1a. Meer sporten. De inschrijflijst heb ik thuis, de prijslijst is doorgenomen en de lesjes zijn bekeken. Niet lullen, maar poetsen, dat soort gedachtes.

2. Meer genieten en losen' up a little. Prima dat ik me inzet voor school, maar dat betekent niet dat ik als een oma door het leven moet.

3. Meer reizen. Dit jaar ben ik daarmee goed begonnen: O&N in Dublin, 14 januari ga ik op wintersport met de HHS naar Frankrijk en in april ga ik met mijn ouders en zus naar Marokko. Eigenlijk wil ik ook nog graag terug naar Dublin, misschien in mei? En dan natuurlijk na de zomer op uitwisseling!

4. Beter plannen. De valkuil van ongeveer iedere student. Als ik beter plan, kan ik ook meer doen en me beter voorbereiden op de lessen.

5. Regelmatiger bloggen.

Gelukkig nieuwjaar mensen en succes in 2011!

Samenwerken... is leuk?

2010-11-09T07:22:00.000-08:00

Het is prettig om te weten dat je op mensen kunt bouwen. Als je met een opleiding begint en in een klas terecht komt waar je (bijna) niemand kent, zit je vaak met dit dilemma. Wie is er aardig en wie minder? Wie werkt er hard en wie niet? Eigenlijk maak je de selectie: aan wie heb ik wat en aan wie niet? Op wie kan ik bouwen?

Dit dilemma dient zich ook weer aan in het tweede schooljaar. Klassen worden gecombineerd en je ziet nieuwe gezichten. Om risico's te vermijden werk je samen met mensen waarmee je eerder in de klas hebt gezeten. Dat gaat prettig, maar daardoor blijf je in dezelfde 'rol' als altijd. Je hebt een band met je klasgenoten en iedereen schikt zich in een bepaalde rol. Veilig, maar niet uitdagend.

Ik had goed nagedacht over het feit dat ik 3 vakken zou laten vallen (zie mijn vorige blog.) Vandaag vertelde ik dat aan een groepsgenoot waarmee ik nog nooit eerder heb samengewerkt. En tot mijn verbazing reageerde hij heel anders dan verwacht. Hij relativeerde en benoemde de werkzaamheden voor de vakken. Daarbij bood hij aan mij bij een ander vak in de groep te nemen, dan mocht ik meeliften. Minimale inspanning, maximaal resultaat.

Ik gaf aan me hier niet prettig bij te voelen. Ik houd immers totaal niet van meelifters en zo maak ik mijn probleem tot het probleem van iemand anders. Hij gaf aan mij te begrijpen, maar zei dat ik een harde werker ben en ook weleens wat minder mag doen. Eigenlijk kwam het erop neer dat ik hartstikke gek zou zijn als ik zijn aanbod niet aannam.

Dus, dat ga ik maar doen, want hij heeft gelijk. Ik ben blij met zo'n persoon in de klas. We zijn toevallig bij elkaar in de groep gezet, maar wie weet pakt dat heel goed uit. Dat geeft een goed gevoel.

Wat te doen..?

2010-11-07T14:15:00.000-08:00

Als het allemaal niet gaat zoals het hoort? Maanden geleden heb ik geblogd over mijn transformatie tot lijstje-meisje. Het lijstje is uitgebreid tot een doelenplan dat verder reikt dan alleen school. De doelen zijn gekoppeld aan mijn leeftijd. Het einddoel is het doen en behalen van een masteropleiding. (Niet dat ik al deze doelen heb uitgeschreven hoor, die zitten gewoon in m'n hoofd. Anders gaat het echt te ver!)

Dit schooljaar begon voor mij fantastisch. In augustus ben ik studentredacteur geworden van het hogeschoolmagazine H/Link. Daarnaast ben ik in september gestart bij RTV West. Ik heb letterlijk gedacht: dit schooljaar wordt geweldig, kan het nog beter worden?

Ik heb me voorgenomen om dat nooit meer te denken. Want nog geen week later kreeg ik het slechtste nieuws dat ik ooit heb gekregen: mijn moeder is ernstig ziek. Gelukkig zijn we er op tijd bij, maar dat betekent niet dat het met een sisser afloopt. Ze is inmiddels 2x geopereerd. De tweede keer is net achter de rug en was erg zwaar. Morgen komt ze thuis na 14 dagen in het ziekenhuis gelegen te hebben.

Je snapt: dit kwam niet in mijn lijstje voor. En het schopt ook alles in de war. Voor iemand die alles rationeel probeert te benaderen, ben ik de laatste tijd verdomd emotioneel. Maar het doet ook iets anders met me: school is niet meer prioriteit nummer 1. Dat vind ik moeilijk, want hoewel ik het heel normaal vind en ik me ook geen andere reactie voor kan stellen, voelt het toch als falen. Raar hè?

Vorige week had ik mijn eerste SLB-gesprek van dit jaar. Ik gaf mijn gebrek aan motivatie aan. Mijn SLB'er vond het heel normaal. Ik heb mijn propedeuse gehaald waardoor ik niet bepaalde vakken nog moet halen om überhaupt op de opleiding te mogen blijven. Ik kan me beter focussen op enkele vakken zodat ik ze goed afrond dan dat ik alle vakken probeer te volgen en me dat niet lukt. Wat maakt het uit dat ik een half jaar of een jaar later afstudeer?

Ik probeer uit alles te leren. En misschien leer ik door de ziekte van mijn moeder beter te relativeren. Want hoe cliché ook: vrienden en familie, dat is waar het om draait.

Mijn eerste blog van jaar II

2010-09-22T12:13:00.000-07:00

Ik geef het toe: ik heb schandalig lang vakantie gehad. Twee weken in juni, de hele maand juli en augustus en de eerste week in september. Reken maar uit die vrije dagen. Je kunt je dus vast wel voorstellen dat het enigszins wennen was om weer in de schoolbanken te zitten.

We begonnen best relaxed. Op maandag om 09.30 uur een introductie en dan om 10.30 uur les. Dat zijn acceptabele tijden, al zeg ik het zelf. Tijdens de introductie werd nog gehamerd op het feit dat studenten echt hun propedeuse moeten halen, want anders moeten ze alsnog van de opleiding af. Ik zat er vrij rustig bij, want ik heb m'n propedeuse al op zak en heb het dus rustiger dan de meeste tweedejaars studenten. Verder werd nog wat verteld over de uitwisseling (volgend jaar, waarschijnlijk het eerste semester. Spannend!) Ik zat heerlijk rozig te luisteren, ondertussen bedenkend naar welk land ik toe wil met de uitwisseling.

En toen kwam de shock. Uiteraard tijdens de Franse les. Net zoals vorig jaar moeten we elke week een kleine presentatie houden. Maar nu moet iedereen ook een keer een presentatie houden van 15 minuten. In het Frans. Ik maak me nu al zorgen! In januari krijgen we een tentamen dat volgens de docent 'pittig' is. Dat voorspelt niet veel goeds.

Tijd voor het grove geschut dus. Ik heb me aangemeld als taalpupil en krijg vanaf nu elke week bijles in Frans. Ik koop voortaan 1x per week een Franse krant (heb vandaag Le Monde gekocht) en ik heb de Franse Vogue aangeschaft (het moet wel leuk blijven.) Dit zou ook bij moeten dragen aan het uitbreiden van mijn woordenschat.

Ik ben weer toe aan vakantie... :-(

Yes!!!!!

2010-06-15T14:28:00.000-07:00

Ik heb mijn propedeuse gehaald :-) Het is nagenoeg zeker. Na hard werken en, zeker op het laatst, enkele momenten van stress en frustratie blijkt het dat de moeite wordt beloond! Ik heb alle mogelijke cijfers teruggekregen en ik heb geen enkele onvoldoende op mijn cijferlijst.

Vandaag moesten we twee opdrachten inleveren ter herkansing. Voor de ene hadden we een 5 en na de aanpassingen (uiteraard na feedback van de docent), is het niet moeilijk om een 5,5 te halen. De andere opdracht is heel klein en moeten we na de gekregen feedback ook gewoon halen. Daarom durf ik al wel te stellen dat ik mijn propedeuse heb gehaald.

Oh man, wat voelt dat goed! Maar het heeft wel moeite gekost hoor... In de laatste maand zijn er superveel mensen uit de klas gestopt. Ik denk dat ze het niet meer overzagen. Een andere reden is dat ze (net) niet gemiddeld die 5 staan voor hun tweede taal en dan mag je niet door naar jaar II. Dat is echt frustrerend! Je snapt ook: als er op het laatste moment klasgenoten stoppen, dan komt het groepswerk in het gedrang. Zo ook bij ons...

Één meisje stopte in de meivakantie. Ze gaf aan nog wel te willen helpen met het groepswerk. Wij blij natuurlijk, zeiden dat ook tegen haar, en vervolgens kregen we geen enkele respons op mails e.d. Dat vind ik zo triest hè! Als je stopt met de opleiding is het je goed recht om ook te stoppen met het groepswerk, maar zeg dan niet dat je ons nog helpt want dan rekenen we op je. Hmmm... leermoment?! Laten we het daar op houden...
Uiteindelijk verliep de samenwerking alsnog niet best en even dacht ik dat het groepswerk mij zou verhinderen om mijn propedeuse te halen. Niets blijkt minder waar :-)

Ik hoop dat dat volgend jaar beter gaat! Al scheelt één ding..: ik hoef geen vakken over te doen!

Mijn langste Franse presentatie ooit...

2010-05-20T14:39:00.000-07:00

...heb ik afgelopen maandag gehad. Elke week moet ik voor Frans met een groepje een presentatie houden, uiteraard ook in het Frans. Ik vind dat lastig en heb echt een goede voorbereiding nodig om überhaupt een woord te kunnen zeggen. Daarbij bereid ik liever 5 zinnen goed voor, dan dat ik 10 zinnen moet hakkelen.

Maar deze week was ik pas echt grensverleggend bezig. Nog nooit heb ik zo'n lang verhaal verteld en het kwam er nog best redelijk uit. Met de feedback kreeg ik een paar aanwijzingen, maar het was best positief. Natuurlijk wil ik jullie mijn geweldige presentatie niet onthouden! Komt 'ie dan hè...

Air France essaye d'entreprendre durablement. L‘Entreprise veut montrer un bon exemple en matière de responsabilité sociale des entreprises et du développement durable. Air France essaye de diminuer des émissions de CO2 et des nuisances sonores. L’Entreprise finance la recherche et travaille avec les ONG environnementales comme Good Planet.

Dans le site, Air France a un calculateur de CO2 pour ses clients. Vous pouvez calculer le nombre de miles que vous avez volé. Par exemple, le calcul est basé sur les types avions exploités sur la ligne, le nombre de passagers transportés ligne par ligne ou les poids des bagages et des marchandises transportés ligne par ligne. Pour les nouvelles destinations les calculs sont estimés.

On peut calculer les émissions de CO2. Par exemple : en contrepartie des émissions de CO2, on peut planter des arbres pour compensation. Mais, qui dépend de la volonté du passager.

Nous sommes arrivés à la fin de notre présentation. Nous vous remercions de votre attention. Vous pouvez poser des questions.

Excuus voor de eventuele spelfouten ;-)

Wachten duurt altijd zo lang...

2010-05-17T02:59:00.000-07:00

En da's niet leuk :-( Vorige week moest ik Duits en Frans herkansen op maandag en woensdag. Donderdag was het Hemelvaart en vrijdag was de school voor het gemak ook maar dichtgegooid. Dan duurt het wachten alleen maar langer. Ik ben zoooooo benieuwd naar mijn cijfers! Je zou vrije dagen voor docenten bijna verbieden he...

Duits heb ik net terug: een 7,0. Daar ben ik echt superblij mee, maar het meest focus ik me op Frans. Ik heb er hard voor geleerd, dat moet ik echt hebben gehaald! De grammatica ging best goed, alleen de vocabulaire blijft lastig.

Sowieso is het mijn doel om dit jaar mijn propedeuse te halen en als ik Frans heb gehaald, dan heb ik daar nog steeds zicht op... Ohhhh man, ik hoop het zo!

Als ik later groot ben...

2010-05-16T11:20:00.000-07:00

Word ik prinses. Of koningin, dat is me om het even. Al is paardrij-juf ook erg leuk. Dolfijnentrainster? Of gewoon maar een rijke pensionado trouwen en 'm hup hup, snel de dood in jagen? Het lijkt me duidelijk: toen ik een jaar of vijf was, stond ik al voor een aantal lastige dilemma's (toegegeven, dat pensionado-idee kwam op in de tienerjaren.)

Uiteindelijk ben ik journalist geworden en European Professional in de maak. Eigenlijk sta ik, twintig jaar later, nog steeds voor het hetzelfde dilemma: wat zal ik later worden? Ik ben meer alpha dan bèta, wat al een hoop beroepen uitsluit. Maar er blijft nog steeds zo verdomd veel over!

Ik had de hoop dat jaar één van European Studies mij op weg zou helpen. Semester I stond in het teken van Europa, politiek en cultuur en semester II heeft als thema 'management en marketing.' Waar ik bang voor was, is gebeurd: ik vind nagenoeg alle vakken leuk. Lezen over politiek? Lachen! Informatie over management? Leerzaam en boeiend. Leren over marketing? Interessant! Ik word van het ene vak zo mogelijk nog enthousiaster dan van het andere.

Niet dat ik overenthousiast alle lessen bijwoon en studenten overtref met mijn motivatie, maar in het algemeen genomen heb ik nog nagenoeg geen vakken gevolgd die ik niet leuk vind. Hoewel ik het minder leuk vind om talen te leren, dat is me wel duidelijk geworden.

Ik kan niet wachten tot ik keuzevakken mag volgen, zodat ik een weg voor mezelf uit kan stippelen. Ik wil een duidelijke lijn volgen, anders blijft het zo vaag!

"En over vier jaar ben jij een European Professional!"

2010-05-15T09:36:00.000-07:00

Zie hier een veelgebruikte kreet bij European Studies. Ik bespreek thuis en met vrienden mijn studie en de voortgang. Uiteindelijk beland je altijd bij de vraag: ja maar, wat kun je dan worden met deze opleiding? En die vraag wordt opvallend veel gesteld als je uitlegt over European Studies. Dus ik antwoord trots: "Een European Professional." Zo, als dat geen indruk maakt, weet ik het ook niet meer.

Fout gedacht. Want het is echt helemaal niet tof als je niet in één keer duidelijk kunt maken wat je wilt, wat je kan met de opleiding en wat je verwacht de komende jaren te gaan doen. "Wat een vage studie... Dus jij kunt straks eigenlijk helemaal niets?", aldus mijn lieftallige omgeving.

"Nou...", begin ik, "ik kan de economische kant op, maar ook de politieke kant. Ik kan straks bij Shell aan de slag, maar ook bij de Europese Unie. Ik kan in Nederland werken, maar ook in Europa of verder, want ja, ik ben straks een European Professional en internationaal georiënteerd. Ik kan beleidsmedewerker of communicatie-adviseur worden. Ik spreek mijn talen goed en heb een aantrekkelijke cv mede omdat ik in het buitenland heb gestudeerd. Dus eigenlijk... kan ik straks alles."

Zo, dat zal ze leren.

Lijstje-meisje met stress

2010-05-11T10:58:00.000-07:00

Lijstje-meisje wordt nerveus en krijgt klamme handjes... da's GEEN goede combinatie! Een to-do-list is handig, tenzij het een bijzonder lange lijst is. Dan kun je er zenuwachtig van worden.

Mijn lijst (deadlines uiterlijk 1e week van juni):
- onderzoeksrapport schrijven (groepsopdracht, afhankelijk van anderen...help!)
- marketingplan schrijven om een NGO op te starten (groepsopdracht, nog een keer help!)
- 10 minuten durende presentatie voorbereiden (individueel, tijdslimiet is heel strak.)
- 20 minuten durende videopresentatie maken (in 't Engels, met z'n 2en en nog geen concreet plan.)
- tentamens voorbereiden.
- powerpointpresentatie opkalefateren voor een goed cijfer.
- business review schrijven.

Volgens mij is dit het wel... ik hoop niet dat ik iets vergeten ben, want dat betekent een nog langere lijst!

Dan ga ik nu nog even pauze houden... ;-)

Lijstje-meisje

2010-05-10T07:07:00.000-07:00

Heil en verdoemenis voor hen die werken met lijstjes! Aldus mijn vroegere, puber-ik. Vroegâh... toen ik nog niet met een agenda werkte. Ik had er wel één, maar vooral voor foto's, verhaaltjes, stickers , boomrangkaarten, afspraken die vooral niets met school of werk te maken hadden... dat soort dingen. En oh ja, toetsweek stond er in, want het had wel mijn voorkeur om niet te blijven zitten.

Eenmaal op het HBO ging ik af en toe mijn agenda gebruiken: het bleek toch handig om deadlines op te schrijven. Na mijn afstuderen had ik wel enigszins door dat plannen vooral handig is voor jezelf. Maar to-do-lijstjes maken was een taboe. Da's voor ordelijke sukkels.

Dit jaar staat sinds, pak 'm beet, week 2 mijn agenda vol. In de herfstvakantie heb ik een whiteboard gekocht om lijstjes te maken. Ik vink datgene af wat ik gedaan heb en voel me vervolgens heerlijk productief. Daarbij is het heel overzichtelijk om in één oogopslag te zien wat je nog moet doen en stress, dat je kan belemmeren in je voortgang en snelheid van werken, blijft sneller uit.

Oh de horror! Ik ben getransformeerd in een lijstje-meisje!

Even pauze hoor...

2010-05-03T06:10:00.000-07:00

Pfffff... even pauze hoor! 't Is vandaag maandag, de eerste dag van de vakantie die ik eigenlijk niet heb. Volgende week herkansingweek, dus dat betekent leren voor deze nerd! (En bloggen natuurlijk, om jullie op de hoogte te houden van mijn gigantische vorderingen). ;-) Man, wat maak ik een progressie!

Weet je, de Franse grammatica is zo erg nog niet. Imparfait, passé composé, futur... zelfs de passif (lijdende vorm, 't was echt een drama) snap ik nu. Nee, dan die woordjes. Da's het echte probleem. Mijn woordenschat is nul komma nul, baggerslecht, dramatisch, enz. Daarvoor moet je echt stampen, dat haat ik! Al is de kans klein dat je daar onderuit kunt komen als je een taal leert...

Dus nu neem ik even pauze. Ik ben bezig geweest met de Franse passif en heb Duitse woordjes vertaald. Het voelt zo havo-like, zeg maar. Dat middelbare school idee staat me wel wat tegen en ben ik ook niet meer gewend. Al leer je natuurlijk geen taal door woordjes wetenschappelijk te analyseren. Stampen, beulen, knallen moeten we! Met de bijbehorende pauzes uiteraard van zeg... om 't kwartier?

Afvalrace

2010-04-26T01:32:00.000-07:00

Als je in een schooljaar voor 1 februari aangeeft te stoppen met de opleiding, dan krijg je nog je stufi (=studiefinanciering) terug. Mede daarom wordt het pré-bindend studieadvies in januari gegeven. Je krijgt te horen of je je minimum aantal benodige punten (40 ECTS) waarschijnlijk wel of niet gaat halen. Lukt dat niet, dan krijg je aan het eind van het jaar een negatief bindend studieadvies en moet je van de opleiding af.

Zo'n pré-advies schept al enige duidelijkheid. Mensen die het een verschrikkelijke studie vinden of het echt heel moeilijk vinden, kunnen dan nog stoppen zonder bijvoorbeeld hun stufi kwijt te zijn. Bij mij in de klas was in oktober al een meisje gestopt, maar verder bleef de klas volledig. Ondanks dat we verhalen hoorden van docenten dat andere klassen gehalveerd waren. Alsof het een afvalrace was.

Vorige week werd bekend dat er nu nog een meisje uit mijn klas definitief stopt. Het was voor haar te moeilijk om voor Frans de benodigde punten te halen. Zo jammer, want ze werkte zo hard en dan gun je iemand de beste resultaten. Daarbij vond ze European Studies best leuk en dat maakte het extra zuur. Ik hoop voor haar dat ze een vergelijkbare studie vindt, zonder Frans!

Gestaag gaan we door!

2010-04-23T01:50:00.000-07:00

Nou, je leest het al: gestaag gaan we (ploeteren we) door! Alle cijfers van de afgelopen tentamenweek zijn bekend. Het vak dat zo superslecht gemaakt was, heb ik dik gehaald. Opluchting! Ik had zeker geleerd maar vanwege alle doemscenario's geschetst door docenten, had ik er nog maar weinig vertrouwen in. Dat blijkt onnodig, hoezee!

Inmiddels heb ik al een eindpresentatie achter de rug waarvan ik denk dat ik het goed genoeg heb gedaan. De laatste lootjes wegen het zwaarst, dus ik ben me mentaal aan het voorbereiden... Voorwerken voor komende vakken en presentaties, leren voor mijn hertentamens (Frans en Duits.)

Tussendoor probeert deze nerd ook nog van het zonnetje te genieten (resultaat: verbrande kop), want ik wil nog wel een beetje een leven hebben. Dus dat wordt frans in leren in de zon (soleil jaja.)

Een 1 en een 9...

2010-04-16T01:53:00.000-07:00

Gisteren was een dag van uitersten. Ik haalde voor Excel een 9,3 en ik kreeg voor Frans een 1,6 terug. Ja, dat lees je goed. Een 1-komma-6. Da's niet bijster hoog. Sterker nog: dat is vrij laag. Bijna niks. Waarschijnlijk had ik mijn naam en studentnummer goed ingevuld en ' je suis' ergens op de goede plek gezet.

Ik ben niet echt verrast en maak me ook niet zo'n zorgen. Mijn vader wel. Die vraagt zich af hoe het zit met mijn geestelijke gesteldheid en wat ik in vredesnaam aan het doen ben in de les.
Conversatie avec mon paps:
Pap: "Heb je oordoppen in tijdens de les ofzo?"
Ik: "Nee."
Pap: "Houd je je ogen dicht als ze spelling uitleggen?"
Ik: "Nee."
Pap: "Ben je gewoon dom?"
Ik: "Waarschijnlijk."
Pap: "Okee... dat is volgens mij niet erfelijk. ' Ik ben' betekent tegenwoordig nog steeds ' je suis' hoor."
Ik: "Dat weet ik, fijne man. Zullen we het hebben over de 9,3?"
Pap: "Dat zouden we kunnen doen. Goed gedaan."

Zoals ik al zei: ik maak me niet zo'n zorgen. Dit heb ik al eerder aan de hand gehad! In blok 1 haalde ik een 2,6 en een 4. Vervolgens maakte ik daar een 6,2 en een 7 van. Ik heb vrij weinig herkansingen en dus goed de tijd om te leren. Don't worry, be happy!

Au revoir!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

2010-04-14T02:41:00.000-07:00

Ik kan heel goed zelfstandig werken en laat me niet snel beinvloeden door de omgeving. Bijvoorbeeld wanneer mensen om mij heen gedemotiveerd raken, dan kan ik me daar prima voor afsluiten. Ik vind het dan ook grappig om (onverwacht) te merken dat ik, nu ik nieuwe docenten voor bijvoorbeeld Frans heb, met minder zenuwen naar de les ga omdat ik deze docenten prettiger les vind geven.

Natuurlijk ligt dat niet alleen aan de vorige docent. Ik heb nu meer Franse kennis, ben beter in staat om me verstaanbaar te maken, enz. (Maar krijg alsjeblieft niet het idee dat ik een Franse conversatie op gang kan houden, dat is echt niet zo.)

Echter, de docent die me nu lesgeeft, wil ook grammatica uitleggen in het Nederlands wanneer wij het echt niet meer begrijpen. De sfeer in de klas was een stuk meer onstpannen, merkte ik. In semester I zag ik altijd heel erg op tegen de Franse presentatie die we elke week moesten doen. Dat gevoel beheerste een groot deel van mijn week. Nu heb ik dat niet meer en dat voelt zoveel relaxter! Ik bereid me goed voor en klap vanwege de zenuwen niet meer dicht. Ik krijg geen black-outs en weet mijn tekst nog. Improviseren gaat steeds beter (terwijl ik voorheen zelfs niet meer op de simpelste woordjes kon komen.) Nu maar hopen dat ik deze vooruitgang ook in mijn cijfers ga merken!

Knallen geblazen!

2010-04-14T02:19:00.000-07:00

Blok 4 is als een razende van start gegaan. Op maandag moest ik meteen aan de bak vanwege een presentatie voor Frans. Sommige meiden uit de klas hebben al hun eindpresentatie voor Mondeling Presenteren gehad (waarvan er twee regelrecht naar de herkansingen zijn gestuurd omdat ze er niet waren.) Voor een ander vak moesten we presentaties gaan inplannen. Ik wil en mag volgende week als eerste, dan ben ik er maar vanaf.

Ondertussen komen de cijfers van tentamenperiode III binnen. Voor marketing hebben veel mensen hun cijfer al, ik helaas nog niet. Frans is of heel goed of heel slecht gemaakt volgens de docent - ik zal het dan wel heel slecht hebben gemaakt. Het vak Intergovernmental Organisations schijnt ook schrikbarend slecht gemaakt te zijn. Ik heb niet de illusie een wonderkind te zijn, dus dat zal ik wel niet gehaald hebben. Dat motiveert me ontzettend, dat begrijp je!

Blok 3 is achter de rug...

2010-04-09T02:19:00.000-07:00

Sinds ik me kan heugen, heb ik altijd met genoeg zelfvertrouwen mijn tentamens gemaakt. Op de middelbare school ging ik fluitend door mijn eindexamen heen, mijn journalistieke opleiding deed ik in drie jaar in plaats van vier jaar en toen ging ik rechten doen. Dat ging finaal mis. Ik studeerde me een breuk en haalde telkens een 5,4 of lager. Compenseren was niet aan de orde en je had maar een bepaald aantal herkansingen dat je mocht doen. Ik ging hard op m'n neus en heb het jaar niet gehaald. Ik vertrok en kwam terecht bij European Studies.

Het resultaat is dat ik super onzeker ben geworden. Elke tentamenweek lijkt zwaarder dan de vorige en ik denk elke keer dat ik het allemaal niet ga halen. Onzin, want ik heb tot nu toe alle punten van semester I gehaald die ik kan halen. Maar toch...

Blok 3 is inmiddels afgelopen. De tentamenweek is geweest en ik heb al wat punten terug. Management heb ik overtuigend gehaald en Duits net niet. Je raadt het al, een 5,4! Toch ben ik niet ontevreden. Vanwege de hoeveelheid stof die we moesten leren, had ik ingezet op een herkansing voor Frans en Duits. Voor deze vakken ben ik al aan het voorbereiden. Ik heb namelijk een week vrij vanwege de herkansingsweek van blok 2 (ik heb geen herkansingen, yes!)

Ik heb in blok 3 zo mijn best gedaan hè. Goed voorbereid naar de lessen gaan, daadwerkelijk opletten in de les, aantekeningen maken, enz. Toch had ik weer tijdnood en stress op zondagavond voor de tentamenweek. Het lijkt erop dat ik die stress nodig heb om te presteren. Al leek het dit blok wéér moeilijker dan de vorige keren. Lang leve de compensatieregeling en de herkansingen dan maar..?

Dan zit je zomaar in semester II

2010-02-16T12:38:00.000-08:00

Semester II, periode I, week III. Zo ver is het alweer. Wat bizar snel gaat de tijd, dit schooljaar, alles eigenlijk. Wist ik in augustus nog niet wat het jaar me ging brengen, nu zit ik te bloggen voor European Studies. Heb ik semester I al achter de rug en nog steeds kans om in één keer mijn propedeuse te halen omdat ik alle vakken heb gehaald. Ik zeg top!

Wat ben ik een nerd zeg. Zit ik hier een beetje te kwetteren over m'n geweldige prestaties (alleen op mijn ego op te krikken hoor), maar dan moet ik daar dus wel bij vermelden dat ik getransformeerd ben tot Nerd. Met de hoofdletter N. En als je me dat had voorspeld in augustus, had ik je uitgelachen. Want hee, als IEMAND geen nerd was... c'est moi!

Ik bereid me voor op de lessen, lees de boeken, maak samenvattingen en ben nu al aan het bedenken hoe ik me ga voorbereiden op de tentamens. Sterker nog: volgende week is het vakantie en ga ik al beginnen met leren (ik herhaal: volgende week is het v-a-k-a-n-t-i-e.) Daar staat dan wel tegenover dat ik in maart illegaal een week op wintersport ga, dus dat haalt het Nerd-gehalte een beetje naar beneden. Ik maakte me al bijna zorgen...

And the winner is...

2010-01-29T04:25:00.000-08:00

Niet klas ES4-1K helaas, maar we hebben het goed gedaan. Ondanks dat er een hoop niet ging zoals gepland, hebben we toch een 7.4 gehaald! De voorbereiding en de basis van het event waren goed, de uitvoering verliep wat minder strak... Leermoment!

We hadden om 07:30 uur afgesproken, zodat we ruim de tijd zouden hebben om het lokaal event-proof te maken. Dat was maar goed ook, want we bleken die anderhalf uur wel nodig te hebben. Het publiek en de jury hebben onze aankleding en decoratie hoog gewaardeerd, dus dat was leuk!

Gisteren hadden we, de dag na het event, feedback-les. Per comitee had je over elkaar een feedbackformulier ingevuld en dat samen besproken. In de hele klas mocht ieder vervolgens 1 zwak punt en 1 sterk punt van zichzelf opnoemen. Het bleek dat ik mijn taak als voorzitter goed heb uitgevoerd, dat ik duidelijk was, streng en gericht op deadlines, stimulerend en dat ik goed het overzicht heb gehouden. Leerpunt: als iets niet gaat zoals gepland, moet ik eerst even tot 10 tellen voordat ik reageer.

Wat heb ik er zelf van geleerd? Ik vind het leuk om leiding te geven, ik heb er ook de capaciteiten voor. Ik heb ook geleerd dat ik een hoge gun-factor heb: als iemand iets graag wil (doen), dan gun ik dat hem of haar ook. Ook wanneer iemand niet zo goed is in datgene wat hij of zij wil. Ik ga er vanuit dat iemand hard zal werken om zichzelf waar te maken. Helaas blijkt dit in de praktijk toch niet altijd zo te zijn. De volgende keer kijk ik meer naar capaciteiten en inzet bij het verdelen van de taken. Ik zal de volgende keer nog strakkere afspraken maken zodat iedereen weet wat de bedoeling is en een concreet back-up plan hebben.

Sinds november vroeg ik me af: 'hoe zal ik me voelen als het event geweest is en we de uitslag hebben?' Ik voel me opgelucht en positief over hoe ik het heb aangepakt. Stiekem zou ik best nog een event o.i.d. willen organiseren, bedenk ik me nu.

Komend blok moeten we een bedrijfsplan schrijven. Daar heb ik best veel zin in, al kies ik er bewust voor om geen leidende rol te hebben. Ik ga nu doen wat een ander zegt. Dat is een uitdaging!

Nog één nachtje slapen...

2010-01-26T11:24:00.001-08:00

Nog één nachtje slapen... En dan is ons event!! Sinds november zijn we al hard aan het werk om dit project te realiseren en mijn god, wat wegen die laatste loodjes zwaar! De laatste voorbereidingen doen, extra vergaderingen plannen en die kleine dingetjes regelen die anders worden vergeten. Gelukkig hebben wij eerst naar de events van andere klassen kunnen kijken, voordat ons eigen event wordt gehouden. Zo kunnen we nog extra evalueren en leuke ideeën op doen. Want: beter goed gejat dan slecht bedacht, toch?!

Pffff terwijl ik dit schrijf, krijg ik buikpijn van de zenuwen. Hebben we alles goed voorbereid? Hebben we aan alles gedacht? Hebben we morgen genoeg tijd om ons voor te bereiden? (Ik mag het wel aannemen, want ons event begint om 9:00 uur. Daarom hebben we afgesproken om 7:30 uur! Ik ben sinds mijn 12e verjaardag niet meer zo vroeg naar bed gegaan.) Is alles goed afgesproken, kunnen we ons strak aan het tijdschema houden? Neemt iedereen haar spullen mee, vergeten de hosts hun tekst niet? STRESS!

Toch heb ik wel een goed gevoel over ons event. Mijn SLB'er zei dat ze blij verrast was toen ze hoorde wat we allemaal van plan zijn. Ik denk dat we inhoudelijk best wat te bieden hebben en dat het publiek zich zal vermaken. Nog een extra engeltje op m'n schouder en dan moet het toch goed gaan?

I'll keep you posted!

Le deuxième tentamenweek part II

2010-01-15T01:56:00.000-08:00

Ik moet het toch even kwijt: de gang van zaken tijdens de tweede tentamenweek was wel echt om te huilen. Alsof surveillanten vergeten dat het draait om studenten die tentamens moeten maken binnen anderhalf uur. Kreeg ik in de eerste tentamenweek nog een verkeerd tentamen uitgedeeld, nu was het elke keer weer afwachten wat ons te wachten stond.

Een opsomming:
- Tentamens werden te laat uitgedeeld waardoor we minstens 10 minuten te laat konden beginnen (ik regelde zelf extra tijd -wat niet eens altijd werd toegestaan!- vreemd genoeg kwamen surveillanten daar nooit zelf mee);
- Er waren te weinig surveillanten waardoor het ook nog eens eeuwen duurde voordat we het tentamen kregen;
- Rijen studenten werden overgeslagen tijdens het uitdelen van de tentamens en dat scheen geen enkele surveillant door te hebben;
- We kregen verkeerde woordenboeken. De tentamens zijn vaak in het Engels (je mag antwoorden in het Nederlands) dus krijg je Engels-Nederlandse woordenboeken. Althans, dat is de bedoeling. Wij kregen eerst Nederlands-Engelse woordenboeken, wat ook geen enkele surveillant doorhad. Hoe moeilijk kan het zijn? Studenten protesteerden, de woordenboeken werden weer opgehaald, weggebracht, omgewisseld en opnieuw uitgedeeld. Effectief!
- Het is ten strengste verboden om je eigen woordenboek o.i.d. mee te nemen. Dachten we. Andere klassen die in een ander lokaal zaten, mochten wel hun Longman Dictionary gebruiken. Dat is een ontzettend uitgebreid woordenboek dat we gebruiken bij The Political Dimension of Europe en bij Engels. Eenduidig beleid, niet?

Het zou mooi zijn als dit niet meer gebeurt. Of ben ik dan te optimistisch?

Le deuxième tentamenweek

2010-01-15T01:41:00.000-08:00

Het zit er weer op: de tweede tentamenweek. Sterker nog; deze week maak ik herkansingen van de eerste tentamenweek! Gelukkig hoef ik alleen Frans (mondeling en schriftelijk) te herkansen, dus dat is goed te doen. Afgelopen maandag heb ik het mondelinge tentamen gedaan, en met succes! Dat is een goede motivatie voor het schriftelijke tentamen, vooral omdat ik Frans het moeilijkste vak vind dat ik heb.

Het lijkt bij European Studies op de 'vergrotende trap' (groter dan, beter dan, moeilijker dan, meer dan, enz.) Had ik het in mijn eerste blog nog over een bevalling: dat neem ik terug. De tweede tentamenweek was veel zwaarder! Ik moest weer zeven tentamens maken, had voor de kerstvakantie al Engels mondeling gehad en dan zijn we natuurlijk bezig met het event. Crisis! Stress!

Ik vind het lastig om een berg informatie te scannen op datgene wat echt belangrijk is. Dus uit voorzorg leer ik maar alles. Waarmee ik vervolgens weer in tijdnood kom, want plannen is ook niet m'n beste eigenschap. Omdat ik zeven tentamens moest maken, kon ik niet heel diep op de stof ingaan en leerde ik wat oppervlakkiger. (Ik hoor mijn vader in mijn achterhoofd: "Eerder beginnen Renée! Een dag heeft 24 uur, een week 7 dagen. Hoezo tijdnood?!")

Inmiddels beginnen de cijfers te komen. Ze zijn -tot nu toe- niet geweldig, maar ook niet onvoldoende. Voorzichig begin ik het gevoel te krijgen dat ik de tweede tentamenweek toch redelijk ben doorgekomen. Ik heb mijn Frans mondeling goed herkanst en ik denk dat de schriftelijke herkansing ook best redelijk is gegaan. Nu weer verder knallen met het event dat over 2 weken al is. Dan op naar semester 2!

Examentje hier, projectje daar...

2009-12-05T11:38:00.000-08:00

Mondelingetje zus, opdrachtje zo, examentje hier, projectje daar. Jaaaa daar bij de HEBO weten ze je wel bezig te houden. Okee, even puur hypothetisch he...

Stel: je hebt net je eerste tentamenweek gehad. Daar ben je nog van aan het bijkomen terwijl ondertussen periode II al begint. Je begint vol goede moed met het lezen van de opgegeven hoofdstukken, het maken van de opdrachten en aan de voorbereidingen voor je presentaties (in het Engels en in het Frans, ah joh doen we effe). Dan zeggen ze tussen neus en lippen door: "Oja, jullie moeten ook met de hele klas een event organiseren. Het moet over Europa gaan, de spreektaal is Engels, het budget is €400,- en de deadline is eind januari. Good luck!"

And off we go! Comitee's worden ingedeeld, workshops en vergaderingen worden gepland, het programma wordt bedacht en dan is het regelen geblazen. Ik krijg stuiptrekkingen van de stress, want ik ben verkozen tot voorzitter (toegegeven; ik wilde het ook wel heel erg graag - me and my big mouth) en niet iedereen schijnt dezelfde tijdsdruk te voelen als ik. Gelukkig zijn er ook mensen die wel echt hard werken, maar da's toch de minderheid. Nog zoiets bizars: tijdens het opstellen van ons samenwerkingscontract hebben degenen die het vaakst afwezig zijn juist de strengste regels bedacht. Nu moet ik hen daar aan houden, wat mij natuurlijk weer niet in dank wordt afgenomen.

Buiten dat event hebben we ook nog onze gewone dingen die we moeten doen. Had ik al verteld dat er 0 uren per week staan ingeroosterd voor het event? Niet? Sorry, dat was me even ontglipt.

Weet je wat de grap is? Het is niet puur hypothetisch. 't Is een waargebeurd verhaal. En ik vind school nog steeds leuk.

Vanaf morgen doe ik alles helemaal anders!

2009-11-02T13:19:00.000-08:00

Zo pfffffff... ik adem diep in en zucht. Ik heb net mijn laatste tentamen gemaakt en zit in de auto nog even bij te komen. Een hele bevalling noemen ze dat. Nou, ik kan je vertellen: als een bevalling in het echt zo voelt, dan doe ik er -tussen de bedrijven door- een dansje bij. Want een tentamen maken lijkt erger. Pijnlijker. Onzekerder. En dat is HELEMAAL VERKEERD!

Iedereen weet dat je niet onzeker hoeft te zijn wanneer je goed hebt geleerd. En iedereen weet ook dat je in je hoofd geen pagina's visueel hoeft terug te halen als je goed hebt geleerd. Nou, na een opleiding achter de rug te hebben en een verpest rechtenjaar, lijk ik dat nog steeds niet door te hebben. 't Is niet dat ik niet leer, oh nee dat doe ik wel. Maar ik doe het denk ik verkeerd. Niet effectief genoeg.

Ik zal je zeggen: dat gaat veranderen! Aan de studie, geen gezeik! En wel vanaf morgen, want ik heb net de dvd van Gooische Vrouwen (seizoen 2, Merel heeft Claire neergeslagen!) gekocht en die moet ik echt zien hoor...

Vanaf morgen doe ik alles helemaal anders!

Op naar jaar 3

Tussenstand

Europe @ Home

Examencommissie

Uitwisseling

Mijn toekomst

Langstudeerboete

Zondag-, zomer-, middag-, einde schooljaardip

Simulation game

Onofficiele winnaar de Haagse Taalprijs 2011

De laatste loodjes

OPGELET!

*Schaam*

Struikelblokje...

Is het glas half leeg...?

Tentamenweek II

Tentamenweek I

Goedenavond...

Samenwerken... is leuk?

Wat te doen..?

Mijn eerste blog van jaar II

Yes!!!!!

Mijn langste Franse presentatie ooit...

Wachten duurt altijd zo lang...

Als ik later groot ben...

"En over vier jaar ben jij een European Professional!"

Lijstje-meisje met stress

Lijstje-meisje

Even pauze hoor...

Afvalrace

Gestaag gaan we door!

Een 1 en een 9...

Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Knallen geblazen!

Blok 3 is achter de rug...

Dan zit je zomaar in semester II

And the winner is...

Nog één nachtje slapen...

Le deuxième tentamenweek part II

Le deuxième tentamenweek

Examentje hier, projectje daar...

Vanaf morgen doe ik alles helemaal anders!

Schaam